У швеце присутни два тенденциї, з историї нїч нє научене и профит сам себе препродукує як циль, знїщуюци чловека и природу. Жертви поставаю кати, насилни поєдинци себе идентификую зоз колективами. Милитаризем и национални мити поцискую цивилизацийни здобутки гуманизма.
При Руснацох национална свидомосц ше стабилизує у чаше комунистичней идеолоґиї дзе вони знаю цо нє сцу буц, алє вера же знаю цо су – тото цо провадзи актуални политични габи и вплїви ґеополитичних трендох хтори за нами, а тераз су присутни у такей форми яка є – нє барз блїщаца по моїм… То таке як кед бешедуєме и вибераме любов и моду – кажда сезона вируцує нови фарби, а вец ше спрам того, гей, и провадзи чечуцу хвильку и вибера файту и фарбу облєчива… А любов вше тирваца – у нашим прикладу то прихильносц Руснацох и рускей заєднїци и тим простором и адаптация, прилапйованє – того цо ше затрацує у остатнїх декадох досц часто кед ше припатраме през „жвератко дружтвених и социялних краскох” – … Неґативни одреднїци националного єства вше крегки и водза до асимилациї. Стара ґенерация, медзи двома войнами и тота повойнова по Титову шмерц, одишла зоз историйней сцени. Дакеди штредня ґенерация, тераз старша, напущує вредносну систему предходней, та ше почина колїсац и моцнєє популизем рижней/их ориєнтациї/ох, котри потримовани з боку актуалних „интересних” трендох системи вредносцох.
Старша и штредня ґенерация, котри обтерховани зоз вибором опредзелєня „Союз/Матка”, пренєсли зраженя и на младшу, хтора у векшини тот вибор иґнорує, лєбо ше голєм намага так зложиц систему вредносцох. Особнє сом за „трецу компоненту” складаня идентитетох. Жридлово кельо зме Руснаци, тельо зме и Серби, а и Українци, Словаци… Слово о складаню идентитетох културних людзох, а нє о єднобочним острасценим националним еґоизму и виключним националним локалпатриотизму.
Руснаци, окрем свидомих интелектуалцох, нє сцу буц реґионална свидомосц знука українскей нациї и держави, без огляду же ше нас Україна нїґда нє одрекла. Векшина руснацких популистох жада буц у статусу нєдержавного народу. Медзитим, тот статус нам нїхто нє припознава…
Найновша ґенерация, тераз такв. „млада ґенерация Z” нє дзба за глїбински историйни правди. Здогадує ше кореньох „roots”, полна историйна правда єй нє важна. Нє трима ше вредносних системох анї дакеди старшей и штреднєй ґенерациї, анї етики и етосу „ethnic communities”, алє преферує важацу систему вредносцох „космополитизму” и права вибору власного особного идентитета. Тото цо добре, то „уважованє професийней компетенциї и моралного интеґритета”, котри занєдзбани при дакеди старшей и штреднєй ґенерациї.
Цо Руснацох нєпреривно терхує як малочислену националну заєднїцу? – Вични аматеризем. Чежко зме ше виборели за професийни институциї. Удало ше нам у образованю и информованю. Нєшка якошик и ту попущуєме под прицисками власних популистичних индивидуох…
Вични популизем. Народ ше квантификує, та вше єст вельо вецей тих цо мало знаю, а одлучую, як цо то ишло и през историю чловека на тих наших просторох! Окремни проблем цо знаю, алє бавя на особни интерес з власцами процив интересу власних етнїчних заєднїцох!
З оглядом на тему, цо мойо препорученє? – Шицко цо рошнє на власни хасен, а нє на чкоду власних етнїчних заєднїцох – най рошнє! Треба буц нєзависни од шицкого цо ше тому началу процивставя. То би „ґенерация Z” и младих приходзацих моцох мушела похопиц! Прешвечени сом же и похопя! За наиходзаци процеси у дружтве, а одноша ше на национални меншини и национални совити у чаше хтори пред нами – треба знац же ше окончую по началу векшини гласох. Алє векшина нє муши мац право. Математично, демократия ше може звесц на число „икс – ипсилон”, дзе двоме дурни можу надгласац єдного мудрого; або двоме мудри надгласаю єдного дурного… Значи, же векшина нє муши мац право – е то популизем, гвари нам єдна академска фахова теорема… Меншини, нє лєм национални, алє и релиґийни, ЧУВСТВИТЕЛЬНИ ҐРУПИ ДРУЖТВА (ЛҐБТ, особи з инвалидитетом…) у тей хвильки обезправени! Меншини, вера, креативни и знаже лєм креативци! То науковци и ище вецей и уметнїки, писателє, филозофи, психолоґове… Дружтвени интерес зачувац основни животни потреби векшини, алє нє гамовац „креативни меншини”, бо вони виками цагаю розвой дружтва лєм напредок. Политика прето часто процив креативних меншинох…
При Руснацох, а и при других меншинох, єст досц приклади у нєшкайшим чаше у змени ґенерацийох, дзе занєдзбани креативни меншини. На дїлу иснує популизем. Праве прето нам треба креативносц, фахово компетентни особи зоз моралним интеґритетом и интелектуалним диґнитетом, котри можу убудуце зоз свою ясну визию знова реинтеґровац меншински швет на место яке сучасна Европа припознава у своїх ушорйовацких политикох…
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.