Зоз Еґзитових бинох ше чуло звуки хтори повязую заєднїци и сцераю жанровски гранїци, а млади авторе на своїх наступох указали же страсц ґу музики може наисце инспировац и порушац публику
Кед ше спомнє Еґзит фестивал, векшина подума на дакельо тисячи людзох, вельку бину, шветово познатих ди-джейох и нєзабутну атмосферу. Алє, Еґзит нє лєм тото. Вон место дзе ше стретаю розлични култури, ґенерациї, жанри и млади уметнїки. Того року на Еґзиту наступели и двоме Руснаци котри маю розлични стил и приходза з иншаких местох, алє их повязує любов ґу музики и уметносци. Кед дзецински сон постанє стварносц У нєшкайшим чаше велї гуторя же терашнї ґенерациї младих слухаю лєм турбо фолк музику. На шицки боки ше нам промовує „комерциялу”, и ридко хто „вискакує” зоз рамикох.
Бенд Прлява Фреквенция настал у авґусту 2020. року. То рокенрол бенд, чийо члени приходза зоз рижних крайох, а позберали ше у Новим Садзе. За себе любя повесц же граю универзални рокенрол за возрост од седем до сто седем роки, а на тогорочним Еґзит фестивалу наступели першираз.
– З оглядом на тото же зме наступали перши дзень на фестивалу, було мало людзох, та нам и саме виходзенє на бину нє було таке як зме задумали. Думали зме же будзе вецей нащивительох, алє то нас нє зопарло же бизме були найлєпши потераз, а и публика крашнє одреаґовала. Даєдни знали нашо шпиванки, та их вєдно з нами шпивали, а други уживали у ритме, танцовали и потримовали нас – гварел Алексей Виславски, хтори грає на бас-ґитари у бенду.
Алексей нам гварел же мал часу уживац у наступох других виводзачох, а найлєпши му були Хелем Нейсе зоз Босни и Герцеґовини и Никола Вранькович, бо у його музики Виславски глєда инспирацию.
– Барз ше ми пачели Хелем Нейсе, граю подобно як Дубиоза колектив, алє маю вельо твардейши звук. Послухал сом и Николу Враньковича, хтори ма специфичну музику. Нє може го кажде слухац, бо чловек муши буц звикнути на таку файту музики, прето же аранжмани хтори Вранькович прави чежко провадзиц, а тексти маю глїбоке значенє – потолковал нам Алексей и предлужел: – На Еґзиту, Арсенал фесту, або на фестивалу у Тєнтишту мали, лєбо вельки бини, кажде може наступац, лєм муши буц упарти. За себе думам же сом музичар штреднєй класи. Знам вельо, а нє знам нїч. Треба лєм вериц. Док сом бул мали, сон ми бул грац на вельких бинох и кажди раз кед ше таке дацо случи, повем себе и Богови: „Дзекуєм же ше тельо роки занїмам зоз музику” – визначел Виславски.
На тогорочним Еґзиту ше представел и млади музичар Борис Ройко, односно „Рокстер”, чийо мено уж оддавна познате любительом драм енд бейс (drum’n’bass) звуку. Вон єден з орґанизаторох музичней орґанизациї Дроп Сенсеи (Drop Sensei), хтора промовує тот жанр на наших просторох, а поспишело ше му прицагнуц увагу публики нє лєм при рускей младежи, алє и вельо ширше.
Рокстер на Еґзиту участвує од 2017. року як член музичного колективу Дроп Сенсеи. Теди члени тей музичней орґанизациї достали поволанку од главних орґанизаторох же би були єдни з главних представнїкох (полуларно стейдж менаджере), а источашнє и виводзаче на новей Кокта Битс и Бас бини.
– Того року сам капацитет бинох бул зменшани, та так и нашей X Бас Пит (Х Bass Pit) бини, хтора иснує од 2019. року, нє було. Заш лєм, мнє ше поспишело наступац на другей меншей бини – Ґенг битс (Gang Beats), зоз дакус иншаку файту музики, односно зоз гип поп музику и под новим меном Рокстар (Rok$tar) – гварел Рокстер.
Понеже є ди-джей уж вецей як дзешец роки, Борис гвари же потераз уж вельо раз наступал, алє же ше Еґзит од других фестивалох розликує, насампредз, по вельким чишлє нащивительох, окремней, позитивней енерґиї и специфичней локациї на хторей ше го отримує роками.
– Значи ми наступац на Еґзиту и, вшелїяк, же ми велька чесц же сом бул ознова часц тей музичней манифестациї. Публика, як и вше, була весела и подзековна. Видзел сом велї нашмеяни твари и людзе коментаровали же ше им пачел мой наступ, а то каждому виводзачови барз значи – потолковал и предлужує:
– Мац нагоду наступац на фестивалу, хтори єден з найпознатших у Европи, чесц, красне и богате искуство. Совитуєм младим, хтори любя музику и занїмаю ше зоз ню, же би були упарти и витирвали, бо ше труд на концу вше виплаци, а сни ше витворя кед чловек найменєй обчекує – на концу гварел Борис Ройко.
