Скоро три децениї новинар и редактор РТВ Миле Таушан вєдно з Мирком Канюхом стваряли єдну з длугорочних и найавтентичнєйших телевизийних емисийох у реґиону. „Чари риболова” нє були лєм телевизийни формат – бул то способ живота, приятельство у природи и на води.
Єст емисиї хтори людзе любя патриц, а єст и гевти емисиї з хторима ше велї зожию. „Чари риболова” у тей другей ґрупи, мож повесц, ридшей катеґориї. Скоро трицец роки, цихо, без галайку и помпезних наявох, Миле Таушан, новинар и редактор информативней програми у спортскей редакциї РТВ Войводина, вєдно з Мирком Канюхом будовал емисию у хторей камера була лєм шведок, а людзе главни собешеднїки у улоги водительох.
Приповедка о тандему Канюх – Таушан почала вельо скорей як ше зявела препознатлїва шпица, музика хтору и нєшка велї хасную же би ше рано зобудзели. Почина у озбильним новинарстве, и їх матичних хижох, а вец и у емисиї „Чека” дзе Миле робел зоз познатим новинаром Станком Певцом. Станко рихтал годзину материялу о лову, а Таушан на тото придодал пол годзини интересантни приповедки о риболове.
У исти час Мирко Канюх пририхтовал прилоги о риболову за руску редакцию, та раз три вимонтирани минути материялу понукнул Милетови. Тоти три минути були цалком досц. Одушевени Таушан глєдал вельо вецей минути, та мож повесц же так якош почина сотруднїцтво хторе преросло до приятельства и тирва скоро трицец роки.
Розличносци була їх предносц
Емисию знїмали през викенд, спочатку им дати знїмателє и вожаче хтори по розпорядку мали робиц, алє ше пошвидко роботнїки з ТВ бранши сами явяли же би сцели пойсц робиц з двома новинарами, бо и вони сами були страсни рибаре. З єдним словом, сцели буц часц тей приповедки.
А двоме новинаре/редакторе були розлични у велїм, та и по риболовецким сензибилитету. Миле любел лапац потьки, Мирко бул заш залюбени до лапаня риби на дуґов. Познєйше, як гваря, пооберали ше єден од другого, праве у тим цо найбаржей любели.
Миле часто наглашує же таки добри тандем бул праве прето бо ше на терену дополньовали без векшей бешеди. Нє було потребне дацо толковац, досц бул лєм попатрунок. Обидвоме часто споминаю Дьордя Миклича, а нательо го любели и почитовали же го раз нєсподзивали.
– Одвезли зме го до Румуниї на єдно з найкрасших озерох, вжали зме камеру з його рукох, и гварели му же нєшка ми знїмаме, а вон ше ма лєм опущиц и лапац риби кельо му душа жада. Ша, нє були зме лєм екипа, були зме дружина, и то нє гоч яка – гвари Миле предлужуюци же велї почитовани знїмателє и вожаче уж у пензиї, або су вецей нє з нами, та кед ше помали порозшевали, Миле и Мирко остали сами. Мирко на себе превжал знїманє, а Миле постпродукцию.
– А кед Мирко вжал камеру до своїх рукох, искусни монтажере, телевизийни леґенди, нє могли вериц же то нє знїмал професийни знїматель и були одушевени з кадрами и фотоґрафию – памета Миле.
Од шуля по Закон о риболову
Интересанте же Миле Таушан риболов нє нашлїдзел од оца. Оцец тримал же рибаре на Дунаю „лапаю донґови”, т.є. же нїч нє робя.
– Одход на викендицу до Карловцох була ми як покута, алє оцови ше нє шмело превредзиц. Раз так док зме ше врацали дому, на драже зме наишли на циґонь и машинку. Кажди дзень зме ше з оцом спущовали од викендици по Дунай и розпитовали ше чий то прибор, алє ше власнїк анї после двох тижньох нє явел. Рибаре оцови предложели най ми да тот циґонь. Так и було. Того дня нїхто нє лапел рибу, лєм я, и то шуля уж при концу вечара. Була то моя риболовецка вакцина под саму скору, а за цали живот. Од того дня почина мойо прекрасне дзецинство на викендици при Дунаю, алє и на Рибарцу и нє знам дзе шицко нє, вшелїяк, з моїма пайташами – гвари Миле хтори нєраз гуторел же риболов найлєпши лїк за того хто го люби – лїк пре хтори ше шедзи на побрежю и по дижджу и по витру…
Дзекуюци спомнутей емисиї нашого собешеднїка, велї першираз чули за води у Войводини за хтори ше нє знало, так, наприклад, за озеро Павловци при Руми ридко хто знал, а тот хто знал, бул цихо. Ту и озеро Чонопля, познате по найвекших чукох и потькох. Нє тайна же рибаре свойо тайни чуваю, а Мирко и Миле з тим нє мали проблем. Вецей раз им дали аж и зняц з камеру тото цо робя, и кельо чого на квачку кладу, шицко им зверели, алє вони двоме добре знали цо остава медзи людзми, а цо за емисию. Почитованє було вше важнєйше од сензациї.
Бул Миле на водох о хторих у младосци нє могол анї шнїц, бул у ситуациї кед вєдно з Мирком остали на побрежю рики без главних актерох, рибарох, за шлїдуюцу емисию. Дзечнє ше на тото здогаднє.
– Дакеди було барз чежко достац камеру, знали зме же ю ютредзень нє достанєме, та кед зме раз после моцного дижджу остали сами на Тиси, Мирко и я надумали направиц емисию у хторей ше дуґов змага процив фидера, а главни змагателє були ми двоме. Риба того дня ишла як нїґда по теди, а ми двоме ше по уловеним зменьовали. Змеркало ше, резултат бул нєришени, та знїматель гварел же побиднїк будзе тот хтори перши лапи рибу. Бленда спадла, спущела ше и ноц, резултат бул нєришени, судия гварел же конєц, а ми мали интересантну емисию – приповеда Миле.
На самим початку роботи на емисиї Таушан защицел спомнуту емисию, реґистровал ю же би нє могла буц предата без приставаня авторох, односно їх самих. Пенєж их нїґда нє интересовал, о рекламох сами одлучовали, з єдним словом – робели так як думали же найлєпше, на першим месце тото цо створели, мушело ше им пачиц.
Було и борби. Лєдво ше виборели за власну камеру, хтору чували як очи у глави и хтора нєпреривно стала у телевизиї. Познєйше було и за вше лєпши камери. За свою роботу су вецей раз наградзовани, їх закладанє припознате, алє им награди нє були важни. Найважнєйше було буц щири, як єден ґу другому, так и ґу своїм собешеднїком.
Под час 90-тих Миле бул активни у числених здруженьох хтори ше борели за лєпши рибарски статус, а окреме процив рибокрадошох. Вецей раз з води вицаговал и пререзовал мрежи, бул єден од сновательох велїх риболовецких здруженьох по местох у Вoйводини. Вибоксовал Миле вельо того, та и же з помоцу адвокатскей комори и людзох хтори ше борели за исти вредносци прилапени Закон о риболове. Цеши ше же Закон добри и уж є применєни и на беґелю ДТД, дзе риболов дошлєбодзени у складзе з предписанями, а привредни риболов забранєни.
Кед емисия постанє живот
– Нє вше ишло як по води. Бул сом на першим месце супруг, а вец и оцец двоїх дзецох. Прешол подобну драгу и Мирко, а вец ме операция, хтору сом мал, на єден час одорвала од природи. Теди Мирко шицко на свойо плєца кладол. И вон мал бриґи зоз здравйом, та вец я ускочел – гвари Миле, задовольни цо потераз за собу охабели. А як би було кед би тих одходох до природи нє було, того вентилу, о тим, гвари, анї думац нє шме.
Мирко одлучел же з емисию тих дньох закончи, а Миле прешвечени же замени за ньго нєт.
– Нєт такого, припознава – Знам же нє будзе лєгко, алє исто так знам же вон нїґдзе нє одходзи и же сом на його совит и пораду вше годзен раховац – гвари вон.
А „Чари риболова” и далєй буду ту пре людзох хтори намесцаю годзинку на музику зоз шпици тей емисиї. Бо, док єст праве таких людзох, вец єст и смисла далєй робиц и твориц же би „Чари” ище єден добри час остали на води, алє и на наших екранох.
(Конєц)