Лидия Пашо з Руского Керестура, по фаху професорка солфедя и музичней култури у Основней и штреднєй школи „Петро Кузмяк”, а барз вельо допринєсла рускей музичней култури и як дириґентка хорох, и церковней музичней ґрупи. Тирвацо ше уписала до нашей историї и як авторка и коавторка ориґиналних учебнїкох на руским язику зоз музичней култури, та коавторка даскелїх капиталних проєктох з рускей музиколоґиї. Тиж у єдним мандату була и предсидателька Одбору за културу Националного совиту Руснацох.
Лидия Пашо у родним месце попри основней школи закончела и Школу за основне музичне образованє з Кули, у керестурским оддзелєню, дзе виучовала гармонику. Штреднє образованє закончела на польопривредним фаху у Футоґу, алє любов ґу музики ю одведла на студиї аж до України, дзе од 1993–1999. рок у Тернополю на Тернопольским державним педаґоґийним универзитету Володимир Гнатюк дипломовала з обласци педаґоґия и методика штреднього образованя – Музичне воспитанє и уметнїцка култура, а там и мастеровала на Музично-педаґоґийним факултету. Дипломска теза єй була на тему „Народна творчосц як средство националного воспитаня на годзинох музики у початних класох школох на руским язику у Югославиї”. Диплому нострификовала на Академиї уметносцох у Новим Садзе, а роботне искуство почала як професор музичней култури у Основней школи и ґимназиї „Петро Кузмяк” у Руским Керестуре, дзе и нєшка роби. Попри тим, кратко викладала музичну културу и у ОШ у Крущичу, и у Штреднєй технїчней и Економскей школи у Кули.
Як професорка у керестурскей школи, успишнє преноши основи музичней култури численим ґенерацийом, котрих ище як студент позберала до шпивацких ґрупох, а познєйше и до дзецинского хору Дома култури „Шкорванчки” котри велї роки, до периоду пандемиї, пририхтовала за наступ на Фестивалу „Червене пупче” и других концертох. Од 2001. по 2022. рок Пашова успишнє водзела Мишани хор Дома култури и Церкви св. оца Миколая котри мал барз квалитетни наступи на наших фестивалох и на вельочислених турнейох од Словацкей по Италию. Хор наступал з рижнородним репертоаром рускей музики по шветово нумери, а тиж и з духовним и богослужебним репертоаром з нагоди рижних историйних подїйох у нашей Церкви.
Пашова зоз своїх богатим знаньом, сиґурну руку и вельку пошвеценосцу и перфекционизмом, доведла тот аматерски хор до високого уровня у наступох. Паралелно, уж 26 роки Пашова по нєшка успишнє предводзи и шпивацку ґрупу насампредз на Служби Божей на пол дванастей у катедралней церкви.
Попри основней роботи Лидия Пашова ше вельо анґажовала и як авторка ориґиналних учебнїкох з музичней култури на руским язику за висши класи основней школи, и як коавторка з учительками за нїзши класи, цо вєдно аж 11 учебнїки. У коавторстве зоз колеґиню Иринку Олеярову авторка є трох томох Новей музичней творчосци у забавним, и народним духу и творчосци за дзеци, котри наставали на Фестивалу „Червена ружа” цо поробене од 2011. по 2014. рок, а Пашова була член редакциї, лектор и коректор нотного материялу.
Тиж зоз колеґиню Олеярову позберали и ушорели нашо хорски композициї за шицки файти хорох, и єдну часц обявел наш Завод за културу. Була рецензентка диґитално обробених нотних записох жридлових руских шпиванкох котри позберал проф. др Юлиян Рамач зоз своїм тимом 2016. року. Лидия участвовала и у двох проєктох – „Мали волонтере” – Каритасу Сербиї и Чарней Гори и у проєкту Традиция и вельконоцни обичаї при Руснацох, цо реализовал Музей Войводини.
У своєй педаґоґийней роботи Лидия Пашова ше намага же би школяре дожили тото искуствиє же нас музика збогацує и оплеменює през цали живот. Же звикнуца котри здобуваю на годзини их уча – буц витирвали, мац медзисобну увагу и велї други животни схопносци, а шицко през нєпоштредну и веселу атмосферу у учальнї. Вона дзечнє уключує школярох до рижних активносцох и проєктох у школи. Намага ше цо вецей школярох заинтересовац за музикованє, чи шпиванє, чи гранє, а у шицким дзечнє хаснує сучасни диґитални алати. У тей єй роботи намага ше и сама учиц и усовершовац ше.
