Оформена у чаше кед меншински заєднїци доставали свойо место у медийним простору, руска редакция Телевизиї виросла по слуп информованя, документованя и афирмованя рускей заєднїци у нашей жеми.
Пол вика роботи трох телевизийских редакцийох, медзи нїма и нашей рускей, представя вельо вецей од медийского ювилея хтори означени вовторок, 18. новембра, на Мишелуку у Петроварадину. То приповедка о витирвалосци меншинских народох же би зачували свой язик, идентитет и културни вираз упрекосц дружтвеним пременком од їх снованя. Так думаю и людзе на найвисших функцийох у тей хижи.
-И попри тим же ше розликую по язику, култури, обичайох и вири, заш лєм шицки маю єден исти циль – направиц актуалну, квалитетну професийну и ориґиналну програму, а при тим пестовац и чувац свой мацерински язик – гварел медзи иншим ґенерални директор Явней медийней установи Радио-телевизиї Войводини, Ґоран Караджич, a пригодни слова з нагоди ювилея мала и Андреа Югас, о. д. главного и одвичательного редактора ТВ2 Радио-телевизиї Войводини, хтора тоти пол вика видзи як доказ длугорочней мисиї РТВ же би була дом шицким заєднїцом и же би каждому дала простор за информованє на тим язику на хторим го розуми и чувствує як свой. Югасова спомла же меншински медиї чуваре язика и духа заєднїци и пожадала же би и наиходзаци 50 роки були подєднак богати, инспиративни и успишни у шицких трох редакцийох.
Шветочна програма на Мишелуку предлужена у розгваркох на панелу дзе кажда спомнута редакция особнє здогадла на початки, алє и континуитет Другей програми телевизиї од єй початкох по нєшка.
Ище вше зме еґзотични и єдинствени
Спред рускей ТВ редакциї, Ясмина Таушан, о. д. одвичательного редактора, бешедовала зоз своїма госцами, дакеди одвичательнима редакторами у ТВ – Єлену Качмарчик, Мирком Канюхом и Славком Оросом.
Качмарчикова, хтора була на функциї главного и одвичательного редактора од конца 1988. по 2005. рок, почала бешеду о людзох хтори стретла кед вошла до будинку, тих хтори дакеди вєдно з ню робели у рускей редакциї, алє и звонка нєй.
-Думам же людзе найвекше богатство тей хижи – гварела вона, бешедуюци о приходу людзох до старого будинку Телевизиї хтори бул на истим месце дзе є и нєшка. Ми шицки пришли з радийскей редакциї на руским язику, бо ше рихтало програму и за Радио и за ТВ. Теди зме на роботу на телевизиї патрели як на обовязку, алє накадзи ше редакциї окреме оформело, були зме барз задовольни, мали добри условия за роботу, починали одпочатку, єдни од других учели и єдни другим помагали. Якош зме шицки и у Радию и на Телевизиї чувствовали же програма муши буц добра. Паметам вельку колеґиялносц, блїзкосц и шлєбоду єдни другим повесц и тото цо ше нам пачи и гевто з чим ше нє складаме – гварела Качмарчикова.
Мирко Канюх бул тиж одвичательни редактор рускей редакциї, дакеди главни и одвичательни редактор Другей програми РТВ, на панел дискусиї визначел специфичносц новинарства на язикох националних заєднїцох.
-ТВ Войводина ма тот ексклузивитет же би мала програму на вецей язикох, велї Телевизиї у Европи то маю, алє способ на хтори вони сполнюю дружтвену и политичну обовязку розлични. Найчастейше ше то зводзи на информованє на тим язику, покля ми маме широку палету програмох. По тим зме длуго були ексклузивни и еґзотични, а нє треба забуц и тото же ми 35, або 36 роки були єдини медий на руским язику на цалим швеце. Аж после паду Берлинского мура почина єден нови живот рускей заєднїци и у других жемох – у Словацкей, Мадярскей, Польскей, та и у самей України, так же зме тот ексклузивитет страцели, гоч по форми и широким спектру того цо маме, ище вше зме еґзотични и єдинствени – гварел Канюх споминаюци и чежки часи у роботи хтори охабели шлїди, алє и проблеми з хторим ше редакция борела и бори през шицки тоти роки, а вони углавним кадровскей природи.
Важни дух заєднїцтва
Славко Орос медзи иншим здогаднул на емотивни хвильки кед пред вецей як роком даскелї вєдно з нїм одходзели з редакциї, а одход з хижи, з другого обисца у хторим препровадзели вецей як два трецини своєй професийней кариєри, як гварел, нє лєгки.
-Теди сом гварел же ми була велька привилеґия и задовольство робиц у такей єдней хижи як цо РТВ, гоч ту було и проблеми. И кед поскладам шицки коцочки же цо оталь ношим як цошка цо найвекше богатсво, то тот социялни капитал хтори чежко же мож здобуц даґдзе индзей. Нє думам ту лєм на людзох хтори прешли през руску редакцию, або меншински редакциї у телевизиї, думам на шицких людзох хтори ту заняти, интелиґентних, вредних и креативних, добрих людзох хтори вше порихтани помогнуц, ускочиц – гварел Орос хтори у периодзе шефовскей функциї инсистовал на тим же би терха роботи була приблїжно єднак розпоредзена на шицких занятих, и без привилеґованих.
Барз важне ище цошка – зачувац дух зєднїцтва у редакциї, же би кажде хто приходзи на роботу вошол на дзвери зоз задовольством сполнїц часц роботи хтора на першим месце його самого виполнює як чловека – гварел Орос.
Час у блоку хтори мала руска редакция збогацени зоз шпиванками Санї Дивлякович у провадзеню Велького народного оркестру РТВ. Визначним госцом, институцийом и установом додзелєни подзекованя за успишне и длугорочне сотруднїцтво и доприношенє на очуваню руского язика, вири и култури.
А ювилей нє конєц єдного поглавя, алє вше и початок нового у хторим ше нєшка традиция преноши з модернима техноґиями. Нови ґенерациї з тим зочени буду ше мац на цо опрец, алє и предлужиц жиц и роснуц у швеце хтори ше нєпреривно меня, як було чуц на преслави, голєм ище пейдзешат.
Стеван Самочета, предсидатель Националного совиту рускей националней меншини
–Пейдзешат роки нє мали ювилей, як за нас так и за редакциї хтори з нами тото дожили. Чули зме нєшка як руска редакция робела, яка то була озбильна робота и як ше напредовало. Пред 50 роками нє було лєгко дойсц до собешеднїка, нєшка то цалком иншак, алє нє думам же тераз и лєгчейше. И тоти часи ноша нови виволаня з хторима верим же ше заняти годни вибориц. Винчуєм ювилей шицким тим цо през тоти 50 роки робели, будовали и чували свойо у РТВ, алє и гевтим хтори тоту одвичательносц нєшка превжали на себе – гварел Самочета.
Славиша Сабадош, предсидатель Вивершного одбору НСРНМ
–Нє думам же було лєгко на самим початку кед редакциї, та и наша руска починали, а нє лєгко анї нєшка кед маме дружтвени мрежи, електронски медиї и кед информация доступна, а нє мож знац чи є точна. Верим же и у тим чаше кед ше традиция преноши з модернима технолоґиями, глас рускей редакциї у телевизиї останє моцни.
Тим цо робя и нєшка славя, жичим же би тирвали ище велї роки, же би почитовали люцке, а любели свойо – гварел Сабадош.
Єлена Качмарчик, главна и одвичательна редакторка у пензиї
–Кед ше закончела тота преслава, я ше найменєй з дзешецерима облапела и побешедовала, думам же то найвецей полнї шерцо. То тото цо наймилше и важне же кед ше стретнєме после телїх рокох, 15 рокох одкеди сом у пензиї, же ше наисце почитуєме. То иншака файта любови, алє тото цо важне то же вона постої и же зме єдни другим остали у красних памяткох – гварела Єлена.
Ясмина Таушан, о. д. одвичательного редакторка рускей редакциї на телевизиї
–За нашу редакцию, алє и за нашу хижу то єден значни и вельки ювилей, нагода же бизме ше здогадли на гевти часи, кед у рускей редакциї почали робиц нашо новинаре, кед ше редакция ширела и розвивала, на резултати хтори посцигли за тоти пол вика, алє думам же тото цо найважнєйше то же бизме ше здогадли на людзох хтори робели у рускей редакциї, хтори з вельким ентузиязмом приходзели на роботу, правели програму, формовали идентитет рускей редакциї и поставели єй стандарди информованя – гварела Таушанова.
