Фестивал рускей кнїжки як почал, так ше и закончел. Зоз младима. Перше на фотоґрафийох на вистави Петра Дешича, а на концу зоз Дньовку. Так би и требало буц, бо вони ту и витирвало робя.
После петнац дньох и вкупно петнац програмох всоботу, 29. новембра, закончена XXXII Културна манифестация „Костельникова єшень”. Од того року, як особа на чолє Орґанизацийного одбору тей манифестациї, превжала сом одвичательну обовязку з єдного боку сполнїц обчекованя орґанизатора Манифестациї Дома култури Руски Керестур, а з другого боку пременїц и иновирац концепцию представяня нових руских кнїжкох.
У тей новей ситуациї, алє и новей спокуси, у представяню свойого плану Орґанизацийному одбору, водзела сом ше зоз єдиним принципом, а то же ше на Манифестациї представя руску кнїжку, так же того року випадло же три установи мали нови виданя котри требало представиц публики – НВУ „Руске слово”, Завод за културу войводянских Руснацох и Руска матка.
Кед слово о самей концепциї, вона ше у дзепоєдних сеґментох пременєла, алє тото цо твардо остало и останє, то представянє кнїжкох нашим наймладшим читачом. З оглядом на богату продукцию кнїжкох за дзеци, Манифестация отворена у керестурскей Школи, цо традиция длугша як три децениї. Дзеци ше стретаю зоз авторами, а промоциї присподобени нєшкайшим ґенерацийом, та ту уключени и сучасни и интерактивни способи комуникациї зоз дзецми. Вшелїяк, и школяре у коцурскей и дюрдьовскей школи ше стретли зоз нашима писателями.
Караван промоциї кнїжкох за старших того року путовал дакус далєй як прешлих рокох. Так наших писательох дочекала публика два раз у Руским Керестуре, Новим Садзе, Кули, Коцуре, Шиду и Дюрдьове.
Сам концепт тогорочней манифестациї мал даскельо повязуюци нїтки у кнїжкох, на перши попатрунок, цалком розличних, котри сом наглашовала на самих промоцийох. То, насампредз врацанє на початок двацетого вику и вирских и дружтвених обставинох котри описани у писмох помедзи епископа Дионизия Нярадия и митрополита Андрея Шептицкого, дзе видно медзисобне сотруднїцтво и приятельство котре длугше як трицец роки. Дзекуюци тому, до наших крайох приходзели перши священїки, розвивали ше перши интелектуалци як цо о. Гавриїл Костельник, Онуфрий Тимко з котрим Дюра Латяк ище як сотрудзовал, а дзекуюци котрому достал основу потребну за видаванє кнїжки „Руски народни шпиванки на пожичени мелодиї”. То шицко було крашнє видно на самих промоцийох.
Ту треба спомнуц ище єдно пасмо котре сом жадала визначиц. На самим отвераню програми у Руским Керестуре, Женска шпивацка ґрупа Дома култури Руски Керестур одшпивала Костельникову „Бачко, моя Бачко” (а потим и три шпиванки зоз спомутей Латяковей кнїжки), котра, можебуц и найкрасша руска родолюбива шпиванка. Вшелїяк же зме чувство носталґиї повязали зоз приповедку о наставаню моноґрафиї „Саскачеван мой други дом – Панонски Руснаци на канадскей прериї”.
Того року першираз отримана програма под назву „Вечар здогадованьох”. Идея за таку файту програми уж давно у мнє жиє, а водзи ме думка же єст барз вельо обявени кнїжки котри були барз читани, чий тираж розпредани и нїґда вецей нє друковани. Єст кнїжки до котрих наисце чежко дойсц, єст писательох котрих ше велї дзечнє здогадую. Єдна од тих особох то Юлиян Надь. О його живоце и творчосци ше уж єден длугши час интересовала и пририхтовала материяли за знїманє аудио-приповедкох у Радио Новим Садзе Оля Хома. Прето зме обдумали вечар пошвецени праве йому. У копродукциї зоз Радио Новим Садом, модераторка була Оля Хома, а по реакциї публики було видно же ше таки вечар требал случиц, бо була цала мишанїна чувствох.
З пременку простору у котрим ше одвива „Стретнуце рецитаторох Михайло Зазуляк” у Кули, а на тот завод є отримане у Културним центру, достало ше вельо. Шицки рецитаторе мали нагоду почувствовац цо значи рецитовац на правей бини, у одвитуюцим акустичним просторе, а пред вельочислену публику. Попри тим, участвовали вецей як 40 школяре, цо найвецей потераз.
Треба спомнуц и же представени шицки кнїжки, без огляду чи сами авторе були физично присутни на промоцийох, отримани и окремни вечар дзе представени велї виданя Рускей матки, векшина програмох була преткана зоз музичнима точками домашнїх интерпретаторох, лєбо шпивацких ґрупох, а места було и за наших младих на Мултимедиялней манифестациї „Дньовка” зоз котру заварта тогорочна „Костельникова єшень”.
Цо мож повесц на концу, док ше ище упечатки нє злєгли. Дзекуєм шицким собешеднїком – Дюрови Латякови, Ирини Гарди Ковачевич, Михалови Симуновичови, Сашови Сабадошови, Михаели Еделински и Блаженки Хома Цветкович котри нєвистато путовали зо мну и трудзели ше випочитовац мойо задумки. Дзекуєм шицким домашнїм котри ше потрудзели же би ше шицки на промоцийох чувствовали приємно и же обезпечели шицко цо було потребне за тот вечар. Дзекуєм и нашим шпивацким ґрупом и интерпретатором же ше одволали на мою поволанку и прикрашели кажди вечар. На концу, дзекуєм орґанизаторови же ми дал довириє реализовац нови идейни концепт, як и шицким котри финансийно потримали тогорочну „Костельникову єшень”.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.