Любов ґу Богу и дзецом у шерцу На духовни вежби ходзела од штвартей класи основней школи и барз то любела. После законченей Ґимназиї у Руским Керестуре предлужела образованє у тим напряме.
Теди ище виронаука як предмет нє була у школох, та роздумовала же цо би робела после школованя. Прето ришела уписац ше до Висшей Педаґоґийней школи, а идея була же ше потим упише на Теолоґийно-катехетски институт (ТКИ) до Суботици и закончи то, так повесц, за свою душу.
– После Висшей педаґойней сом почала робиц у Каритасу, и конєчно сом могла витвориц свойо жаданє и уписац ше на ТКИ. Почала сом ходзиц на преподаваня до Суботици, а у медзичаше ше виронаука врацела до школох и после другого року мойого студираня, ми ше тедишнї парох у Коцуре питал чи бим пошла робиц як вироучителька. Я прилапела, гоч сом, у сущносци, нїґда анї нє думала же будзем тото робиц, понеже сом ше на институт уписала зоз любови, за себе, же бим ше дакус вецей упознала з духовносцу. Кед сом почала робиц у школи, то вец була ище векша мотивация же бим закончела, гоч нє було лєгко, бо сом ше у медзичаше и одала и пришли дзеци, алє пришло ґу концу – почина приповедку наша собешеднїца вироучителька Ксения Бесерминї зоз Коцура.
Буц вироучитель таке як буц мисионар
Од септембра 2004. року почала робиц у ОШ „Братство єдинство” у Коцуре, и теди перше виронауку мали лєм дзеци у першей класи, шлїдуюцого року вец и дзеци у другей класи, и так ишло. Потим 2015. почала робиц у Бачким Петровцу, дзе и нєшка роби, а од 2021. роби и у Ґимназиї „Жарко Зренянин” и ОШ „Светозар Милетич” у Вербаше, так же у тей хвильки роби у штирох школох.
– Посцигуєм, гоч так у франти гварим же добре же знам до хторей школи мам пойсц хторого дня – гвари през ошмих и додава – робота вироучительох то таке як и мисионаре, идземе дзе нас церква пошлє, понеже нас посила владика и я до школи без владикового декрета нє можем войсц. Я то прилапела, и пойсц до нового стредку мнє виволанє. Поведзме, знаме же у Бачким Петровцу векшина Словаци, алє я ше у школи стретнєм и зоз православним вироучительом и вироучительку котра преподава еванґелистичну виронауку. И вироучителє кед ше стретню то таке окремне стретнуце, ми як свойо, як кед бизме були родзина, понеже нєт вироучителя котри роби лєм у єдней школи. Ми вец маме вельо дожица, чераме искуства, проблеми, ситуациї на терену, чераме рижни материяли за роботу, и то єдно вельке богатство – гвари Сенка.
Робиц у Коцуре дзе и виросла, дзе, як гвари наша вироучителька, єдна така твердиня духовного живота, иншак у одношеню на тото кед пойдзеш даґдзе дзе нє познаш нїкого. Треба ше иншак анґажовац, упознац зоз новима людзми, висц зоз свойого стредку и видзиц як то индзей функционує.
– Поведзме у Вербаше досц то приблїжно функционує як у Коцуре, алє заш лєм єст иншак. Там варош, ту валал и нє може то буц исто, нє можеме мац проби вечарами за даяки програми як ту у Коцуре. Муши буц уж окремна орґанизация, дзеци приходза з векшей териториї, и то уж єдна специфичносц хтора иншака, и мнє то интересантне и богатство упознавац и робиц на иншаки способ. А кажди стредок приповедка за себе, крашнє ми и з малима дзецми робиц, а любим и зоз стредньошколцами, понеже то уж на даяки способ одроснути людзе, и иншаки теми як у основней школи. Кед сом почала робиц у ґимназиї то ми исто було виволанє, бо сом по теди робела лєм у основней школи. Було то цошка нове, требало ше иншак порихтац и видзиц цо их интересує, о чим будземе приповедац. Вельо раз и вони сами порушаю теми и питаня, и вше можу вибрац о чим буду бешедовац – толкує Сенка.
Найкрасше робиц зоз дзецми
Як припознава, нє барз люби администрацию, плани, папери, схадзки по школох у каждим кварталу, алє и то состойна часц роботи.
– Найкрасша часц то робиц зоз дзецми, приблїжиц им виру, приблїжиц им Бога, порушац любов ґу Богу, облапиц духовни живот. Вельо значи кед ше дома жиє вирски живот, вельо лєгчейше кед маме сотруднїцтво дома фамелия и ми зоз школи, як и у других предметох, на концу. Дзеци мож заинтересовац и побудзиц у нїх тоту любов, лєм кед дома ше нїч нє роби на тим, вец од стреди до нєдзелї вони забуду же треба присц до церкви – щиро приповеда Бесерминьова – цо ше дотика самей роботи, нє можем анї видвоїц цо найволїм. Якошик кед швета приходза, як провадзиме з дзецми календарски рок, цо актуалне, тото ми у тим моменту и найкрасше. Рихтанє за першу причасц наисце любим и у тим уживам, алє любим и програми за Миколая, рихтаня за Крачунски концерти, Вельку ноц, привити владики, Школярски дзень у Водици… Вше ше дацо случує – визначує Сенка.
Тераз интернет велька помоц у роботи, як гвари, бо кед почала робиц у школи, нє мали анї учебнїки, анї роботну теку, и нє було лєгко. И теди значело сотруднїцтво з другима вироучителями, черали материяли и прилагодзовали их себе.
– Тераз маме интерент вшадзи, и чи сцеш пущиц даяки видео, слики, цо ґод вязане за тему о котрей бешедуєме, шицко мож илустровац. Цо дзеци заинтересує, ти у тим моменту можеш найсц и указац им, илустровац. То предносци того нєшкайшого часу, же анї нє така хиба кед нєт учебнїк, вельо того мож пренайсц и на рижних порталох котри мож провадзиц, койдзеяки и интерактивни бависка, пузли, филми… Велька помоц у роботи, бо мож дзеци и заинтересовац, а и наисце мож пренайсц рижного пригодного материялу. З меншима дзецми досц рисуєме, вифарбюєме, а любим и шпивац з дзецми и учиц их шпиванки за рижни швета и нагоди. Вельо раз шпиваме и часци Служби Божей, а нащивюєме и церкву, цо дзеци окреме любя, як и я. Зоз шестрами Служебнїцами крашнє сотрудзуєме, у Духовней библиотеки нас вше дзечнє привитаю цо дзецом тиж интересантне, а сотрудзуєм зоз римокатолїцку церкву – гвари наша собешеднїца.
Вироучителє, як толкує Сенка, ище вше нє заняти на нєодредзено, понеже виронаука виборни предмет, и так то уж вецей як 20 роки.
– И у тим занїманю, гоч закончиш школу, нєпреривно ше учи, ходзи на семинари и усовершованя, у школи маме исти права и исти обовязки як и други заняти. На початку моєй роботи сом вельо сотрудзовала и учела од ш. Цецилиї котра по теди тримала виронауку. После сом сотрудзовала и зоз ш. Михаїлу Воротняк з котру зме орґанизовали виронаучни друженя и медзисобно ше збогацовали, як и з учительку Славицу Мали з Вербасу. Септембер вше дакус чежки и дирґаци док ше нє формує ґрупи, позазберує дзеци, направи розпорядки, ускладзи школи, алє углавним ше то шицко посклада. На виронауки нє маме оцени, и нє вше лєгко дзеци анимировац и затримац, алє ше догваряме. Опредзелюю ше за виронауку, цо значи же людзе маю ище тоту вирску свидомосц. Гоч углавним то остатня годзина, я верим же цошка чую, же то останє дзешка у шерцу, и же виплїва кед треба – гварела на концу наша собешеднїца Сенка Бесерминї.
