Хто гвари же нє добре жиєме? На морйо ходзиме. Закрице над главу, и цо єсц маме. Ниа, мой приклад: одкеди владаюца партия пришла на власц мой живот лєм напреднєйши. Закончела сом факултет, достала роботу (после гет контрактох), видала два кнїжки, основала медий, напредуєм у кариєри, ходзим на морйо, путуєм… Єм, мам закрице над главу, мам шмати, дзецко ми пооблєкане, ходзи до оводи хтору нє плацим (ми у Новим Садзе нє плациме оводу, алє зато купуєме воспитачком телефон и карточку до ньго же бизме наявйовали и одявйовали дзеци – цо нам обовязка по контракту, лєм предшколска установа нє обезпечела средства за тото).
Живот наисце красни и напредни. Поготов кед го так спатраме. Кед так пишеме. Кед нє патриме на ширшу слику.
У новинарстве ми то наволуєме и цензура.
Найєдноставнєше потолковано, цензура то кед дахто (держава, медий, або даяка друга „висша” сила) контролує цо ше шме повесц, написац або указац, а цо нє.
Цензура вам, наприклад, кед новинаре пишу лєм тото цо владаюца странка (або особа) жадаю. Цензура и кед новинаре и новинарки хтори то НЄ робя достаню одкази.
У ЗАД даскельо визначни и почитовани новинаре, колумнисти и водителє, медзи хторима, наприклад, и гумориста Джими Кимел, одпущени прето же коментаровали нєдавне забойство право-ориєнтованого активисти и союзнїка предсидателя Доналда Трампа, Чарлия Кирка. Коментари були унапрямени на контролу оружия у Америки (процив хторей ше Кирк борел), як и на його расистични коментари.
Сали Руни, писателька зоз Ирскей (препознаце ю можебуц по познатим наслову „Розгварки зоз приятелями” и „Нормални людзе”) финансийно и у своїх писаньох потримує борбу процив ґеноцида у Палестини. Понеже явно потримує и роботу орґанизациї хтора у Зєдинєним Кральовстве преглашена за терористичну орґанизацию (добре сце пречитали, орґанизация хтора ше бори процив ґеноцида у Палестини преглашена за терористичну же би ю – цензуровали!) тота авторка нє може безпечно войсц до ЗК, бо єй потенциялно грожи гарешт прето же потримує тоту орґанизацию. Медзи иншим, нє могла пойсц анї прияц награду хтору достала – праве прето. То тиж, цензура.
Надрильованє цензури вам и кед орґанизуєце войско особох-ботох хтори кажди дзень на социялних мрежох пишу неґативни коментри о особох хтори протестую процив владаюцей партиї, або системи.
Кед єдна особа шеднє за компютер и виглєдує мейл адресу шефици Одсека за медийни студиї Смиляни Милинков, хтора нє активна на социялних мрежох та ше треба дакус потрудзиц пренайсц тот податок и потим єй по мейлу грожиц зоз шмерцу. Кед ше тарґетує професорох, новинарох и новинарки як цо Єлена Клеут, Динко Ґрухонїч, Ксения Павков. Кед ше аж у русийских державних медийох пише о малих, локалних медийох як актерох хтори участвую у пририхтованю сербского Майдану, як цо ше случело редакциї Сторителер або Боом93 – медиї у хторих робя (та и волонтираю) по 3,4 новинарки. И то застрашованє же би ше их уцихшало. И то, цензура.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.