Красни, пахняци швичочки оддавна прицаговали увагу Радослави Дьордєвич, пензионованей професорки сербского язика и литератури. Видзело ше єй же якошик нє було часу лапиц ше и до тей роботи, та аж кед пошла до пензиї, одлучела же тото будзе єй спокуса, алє и задовольство.
Пред тим ше Радослава информовала, читала о тайнох того ремесла, та одлучела же швички будзе вирабяц зоз пчолового воску, и то з билого и жовтого.
– Так сом почала робиц, алє у остатнїм чаше робим и з воском хтори ше достава зоз сої. Слово о еко декоративних швичкох хтори нє лєм же даваю шветлосц, алє и благи пах, бо хаснуєм етерични олєї хтори познати у арома терапиї. Кед швичка гори, з нєй ше так нє кури, т.є. нє виходза токсини хтори наставаю зоз гореньом, як цо, наприклад, при тунїх парафинских, або китайских швичкох – гвари наша собешеднїца и указує швички и швичочки з рижнима мотивами.
Дьордєвичова барз ужива док роби зоз швичками. Ище на початку, накадзи их закончела, найчастейше их подаровала приятельом и родзини, и прето єй було окреме мило, бо ше шицким пачели. Познєйше ше людзе заинтересовали за єй роботу, та зоз швичочками почала участвовац у числених гуманитарних акцийох за дзеци, задовольна, бо цали свой роботни вик робела праве з дзецми.
Кед слово о мотивох на швичкох, вони наисце рижнородни. Найчастейше швичочки як квецики, а то ше женом окреме пачело кед требало видумац дарунок за Осми марец, або даєден родзени дзень. У єй асортиману и вирски мотиви и прекрасни швички Богородици, а тераз, з нагоди Велькей ноци, то швичочки як писанки и заячки.
– Велїм ше барз пача тоти швички, а мнє ше видзи же людзе як кед би чувствовали же зоз тей шветлосци зарює и одредзена любов хтору сом до нїх уткала – гвари вона и предлужує же вирабяц швички нє такой- так лєгко, бо треба знац, треба мац часу, алє и сцерпеня. – У роботи хаснуєм фурми до хторих улєєм восок, а вец их прикрашуєм. Дакеди лєм за декорованє єдней швички треба даскельо годзини, а случи ше же компликованши швичочки правим и по даскельо днї – задовольно приповеда Радослава пре тото цо вибрала. Дахто их купує же би уживал у їх шветлосци и паху, а дахто их люби положиц на орманчик як прикраску. Гоч ше кажди динар зда, Радослава их нє вирабя, як и сама гвари, же би з того направела даяки бизнис, алє на першим месце пре вельке задовольство.