Постої стара народна мудросц же ше хижа нє предава док дзеци у нєй. У Сербиї, медзитим, хижа положена на оглашку док дзеци на улїчки, алє ше нє бавя, лєм глєдаю одвичательносц за гевтих котри з непотизмом и корупцию задлужую жем, а себе збогацую. Алє кед корупция почала забивац, глєдаю одвичательносц и за гевтих пре котрих 16 животи (нє забудзме же єдна зоз жертвох була ваготна) загашени пред реконструовану гайзибанску станїцу у Новим Садзе пре стреху хтора спадла. На тото треба додац и гевтих збойнїкох цо трепу тоти исти дзеци, док их вельки оцец чува з полицию, аболицию и хвалї яки су добри.
У остатнїх даскељо тижньох седем явни подприємства, од Сербия лєсох и Сербия водох, прейґ Драгох Србиї, до националних паркох Фрушкей гори и Дєрдапу престали буц явне добро и постало дружтво зоз огранїчену одвичатељносцу. У прекладу з бирократского на народни язик – тото цо припадало шицким нам, тераз є порихтане же з єдним подписом може прейсц до цудзих рукох. И док влада твердзи же циљ „звекшанє ефикасносци и професионализация менаджменту”, искуство нас, медзитим, учи же споза того язика стої пририхтованє за розпредаванє, лєбо за цихи, нєтранспарентни явно-приватни партнерства. Нє роби ше ту лєм о маєтку, алє и о контроли. Бо кед явне подприємство постанє Д.О.О. директор престава буц явни функционер. Нє ма вецей обовязку же би приявйовал маєток, же би подношел звити гражданом. Одвитує лєм власнїком. А хто вони? Тераз держава, алє ютре – хто зна. Така пременка правней форми оможлївює предаванє фалат по фалат, без вельких политичних ламаньох и у цихосци.
Источашнє зоз Тужительства за орґанизовани криминал приходзи вистка котра затресла фундаменти чесней и безгришней власци. Вони сообщели же при реконструкциї швидкей гайзибанскей драги Беоґрад – державна гранїца Келебия утаєни 115 милиони долари державних пенєжох. По першираз тото число од 115 милиони виповедзене, и по першираз тужительство вдерело до самей сущносци корупцийней машинериї. Квалитет роботох таки, же на тоти 115 милиони долари цо тужитељство наведло, же випарелi у трансакцийох маме и 16 погинутих у Новим Садзе. На Прокопу попукали бетонски плочи.
И тераз, зоз одушевийом коло Експа котри нам державу дрилї до нового минусу у милиярди еврох, подписую ше контракти котри отвераю дзвери за приватизацию лєсох, води, драгох, националних паркох – того цо нє мож врациц. И док нам поручую же ше нїч од того нє преда, як вериц до того? Чи то нє постанє залог за нови кредит? Наша хижа будзе цудза.
И, можебуц, останє лєм єдно питанє. Кед предаш шицко, од лєсох, рикох и брегох, та по драги и рудокопске богатство – цо ци остава окрем людзох?
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.