Невенка Мудри Мушанич родом зоз Миклошевцох, народзена є у Вуковаре, а основну школу закончела у Миклошевцох и сушедних Чаковцох. Драга ю потим одведла до Зомбора, вец до Заґребу, а нєшка є уж 27 роки учителька подобовей култури у Осєку
Прекрасне дзецинство Невенка памета по бависку у дзецинскей заградки, школи, и велї бависка зоз пайташками. Запаметала проби фолклорней ґрупи, шпиваня, одход до церкви и на виронауку, и тото же школски обовязки нїґда нє були проблем. По законченей осмей класи тоти красни дзецински памятки, тераз уж млада дзивка, предлужела у Зомборе…
– Щиро поведзено, нє була сом бизовна цо далєй. Ту ме моя мац добре посовитовала же би найлєпше було кед бим ше уписала до штреднєй учительскей школи. Послухала сом єй слова и уписала сом ше до Ґимназиї у Зомборе, закончела сом три роки и там ми було прекрашнє, бо зме учели шицко цо нам будзе требац у роботи зоз дзецми. Мала сом пайташки з Руского Керестура, Коцура и околних местох коло Зомбора.
Турбулентни часи и млади роки
Красни часи младосци як панї Невенки, так и велїм другим претаргла война 90-их рокох, кед закончовала трецу класу. Родичи були вигнати зоз валалу 1992. року до Винковцох, а вона остала сама у Зомборе.
– У черанки прейґ Медзинародного червеного крижу сом пошла до Горватскей ґу родичом. Теди сом мала седемнац роки, а найважнєйше ми було же зме шицки вєдно и же зме добре. Родичи о кратки час достали нове змесценє у Роковцох у вибеженским населєню Блаце, а я пошла до Заґребу и уписала сом ше до штвартей класи Ґимназиї. Була война и велї фамелиї, як и моя, були у вибеженстве, алє мнє там було крашнє, и з тей часци живота чувам лєм красни памятки – гвари вона.
По законченей штреднєй школи, уписала ше на Учительски факултет у Заґребе. На другим року студийох, кед требало вибрац предмет хтори би евентуално преподавала у висших класох, наша собешеднїца вибрала подобову културу прето же ю цикавела уметносц. Познєйше ше указало же то бул добри вибор, бо уж 26 роки роби як учителька подобовей култури.
– Було то ище єдно нове и красне искуство. У доме були вецей як 4000 студенти на 12 павильонох. Бул то мали студентски варош, хтори понукал шицко цо було потребне за живот – ученє и забаву на єдним месце. Бул то прекрасни период мойого живота, дзе сом ше упознала зоз велїма людзми зоз цалей Горватскей. Як студентка, попри студираня сом могла робиц, а зоз дружтвом и прейґ дзепоєдних орґанизацийох сом путовала, одходзела на скияня и екскурзиї – памета Невенка.
Ознова у своїм краю
По закончених студийох пробовала найсц роботу у Заґребе, або у його околїску, медзитим, то ше єй єй нє поспишело. Була єдна нагода за роботу у валалє коло Бєловару, алє ше єй понукнуте нє спачело…
– Уж кед сом нє могла достац роботу у Заґребе, надумала сом ше врациц до свойого краю, до Славониї, дзе жиє моя родзина. Так и було. Перши конкурс хтори сом видзела у новинох „Ґлас Славониє” бул у Осєку, глєдали учительку подобовей култури на пол роботного часу. Так почала моя робота у Осєку, а другу половку роботного часу сом робела у другей основней школи. Нєшка робим и жиєм у Осєку, точно 27 роки. Осєк прекрасни город, и нє бануєм же сом го вибрала и за роботу, и за живот. Наисце сом нє думала же будзем робиц як учителька подобовей култури, прето же сом перше сцела буц учителька класней настави, алє тераз можем повесц же мам найкрасшу роботу. У подобовей култури мам шлєбоду присподобиц наставу ґу дзецом, а то им одвитує же би и вони и я вєдно уживали, же би то нє було обтерхованє. Гоч велї думаю же ше ми на годзинох бавиме, же то нєозбильни и нєчежки предмет, то цалком иншак, ми и участвуєме на рижних змаганьох зоз подобовей култури и маме красни резултати – поцешена Невенка.
Успихи и замерковани припознаня
Модернизация и диґитализация вимага од нєшкайших учительох обдумац нови и креативни способи, хтори би мали имплементовац до класичней настави. Нашей собешеднїци ше тото удало, з велїма школярскима роботами конкуровала на змаганьох.
– Нови ґенерациї и нови способи ученя уключую познаванє новей технолоґиї и медийох за потреби настави. Школяре на настави хасную мобилни и апликациї хтори нам потребни у подобовим виражованю. Учиме о фотоґрафиї и основних елементох знїманя кратких филмох. Учиме цо то експериментални, а цо документарни филм, тв репортажа и анимирани филм. Дзеци любя хасновац мобилни як камеру и велї успишни у знїманю, так же маме цикави филми дзе авторе праве мойо школяре, хтори освоєли найвисши места на Ревиї горватскей филмскей творчосци дзецох – гвари вона.
Попри образованя и роботи, часц живота Невенка уткала и до успишней културно-уметнїцкей роботи вецей наших КУД-ох…
– Ище у основней школи сом була член КУД у Миклошевцох дзе сом шпивала и танцовала, участвовала сом и на „Червеним пупчецу”, а з писнями хтори зме писали на годзинох руского язика, дзе нас пририхтовал учитель Дюра Лїкар, конкуровала сом на змаганьох. Док сом студирала, була сом активни член КУД „Осиф Костелник” Вуковар, хтори свою активносц мал у Заґребе под час вибеженства и зазберовал шицких Руснацох зоз Горватскей хтори були вигнати. Дружтво оформела моя тета Марча Такачова, а хореоґраф нам бул Звонко Костелник. Шицки ми були жадни свойого, бешеди, танцу, шпиванки и обичайох, и нє було нам чежко позберац ше, гоч нас було зоз Винковцох, Заґребу, Осєку, Чепину, Пишкоревцох, Вараждину… Под час студийох КУД було активне, и ми наступали по цалей Горватскей, алє и у Словацкей, Польскей, Нємецкей… То наисце були прекрасни друженя, з хторих ми остали красни памятки – гвари Невенка.
Судзена пара
Єдного дня на ґуґланю Невенка ше упознала зоз Мариом Мушаничом, за хторого ше одала 2016. року. Заняти у фармацеутскей фирми, рекреативно ше занїмал зоз ґуґланьом. Дзеведзешат раз наступел за горватску репрезентацию, а зоз дванац шветових першенствох принєсол шейсц медалї. Панї Невенки тот спорт цикави, алє ю баржей прицагує природа, горяцтво и гонїц бициґлу.
После роботи и дзецинскей любопитлївосци, кед школски бренчок забренка за конєц годзини, потребне ше дакус и одпочинуц и наполнїц батериї…
– Любим мац шлєбодни час за себе и свойо пайташки, любим путовац и видзиц, або научиц дацо нове, любим гонїц бициґлу, пендрац ше по брегох и буц у природи. Любим пречитац и интересантну кнїжку и одпатриц добру представу, виставу, лєбо послухац добри концерт. Мам заградку зоз квецом хтору любим допатрац, любим животинї и мам аж дзешец мачки, сотрудзуєм и помагам здруженьом за помоц животиньом у Осєку – гвари на концу нашей розгварки Невенка Мушанич.