До поштанских ладичкох даєдних дзецох
у Руским Керестуре, нєдавно сцигло
нєзвичайне писемко од русалки з чаривного лєса хторей требала помоц. Теди почала права авантура за вибраних русалкових помоцнїкох и вона пребудзела у нїх мрию, любопитлївосц и дзеку за ширенє доброти
Русалки хтора жиє у чаривним лєше єдного дня скапали птички, хтори лєца по цалим швеце и преноша єй приповедки о добрих дїлох. Прето вона отворела свою чаривну теку зоз менами дзецох хтори робели добри дїла, и послала им писма же би єй помогли пренайсц тоти птички. Єден з нїх бул и Дарян Рац, школяр першей класи.
– Русалка ме нашла, бо сом бул добри. Вец сом нашол писемко у поштанскей ладички и перши задаток бул най найдзем єй птички. Єдна була у кухнї, а два на древе. Нашол сом их так же сом провадзел упутства. Найбаржей ше ми и пачел тот задаток зоз птичками. Остатнї задаток бул шириц доброту. Написал сом пайташови же є барз добри и так сом го обрадовал. И я писал русалки писма и у нїх сом ше єй питал чи ма телефон, чи є добра, дзе жиє, дзе тот чаривни лєс, як ме нашла и прецо праве мнє вибрала. Були зме опатриц и чаривне древо, на хторе сом заквачел паперики на хторих писало най мой пайташ будзе найлєпши ґолман, а други най достава петички. Думам же русалка векша як тота на слички на припознаню, и же ше скрива и патри чи людзе добри. Барз сом чекал писма, любел бим ознова участвовац у такей авантури, окреме най дацо глєдам – гварел нам Дарян.
Сцели зме побешедовац и з чаривну русалку, алє зме знали же то нє будзе лєгко, бо нє знаме дзе тот чаривни лєс, алє и же ше вона нє зявює гоч кеди. Медзитим, кед зме поробели даскельо добри дїла, русалка сама пришла.
– Вше роздумуєм о добрих дїлох и цо можеме поробиц єдни за других. Найважнєйше ми було же би ше дзеци бавели, алє и же би мали заєднїцки час зоз фамелию, же би були присутни, робели цошка вєдно. Кажду нєдзелю доставали писма, а штварток свойо посилали. Були барз любопитлїви. На концу достали припознаня и медалї же су чуваре доброти. Достали и два лїсца на хтори мали написац жаданя и положиц их на древо доброти, хторе ше зявело опрез чаривней поштанскей ладички, а хторе сом потим однєсла до чаривного лєса и тоти їх жаданя дойду до кого треба. Главне порученє тей авантури же чаривносц то вони, же доброта у їх шерцу и покля робя добри дїла, теди чаривносц и постої – виприповедала нам русалка зоз чаривного лєса, хтору Ана Миладинович, чуварка доброти, задумує зоз длугокима власами, у целовей сукнї и зоз криделками.
– Помагала сом русалки з чаривного лєса же би нашла птички, посилала ми писемка, раз дакус запожнєло, та сом ше застарала, алє вец сцигло. Робела сом полиґон, тримала лабдочку на ложки, мушела сом запаметац три чаривни слова – чаривносц, любов и доброта. Написала сом єй же сом ше нєсподзивала же вибрала праве мнє. Найбаржей ше ми пачело кед зме правели чаривни колачики. Однєсла сом их до предлуженого пребуваня и подзелєла з другима. Шицким ше пачели и сцели най им дам рецепт. Тиж так сом писала по каменьчох и фарбела их. Покладла сом их до школи, єден сом дала и шестринїци, а написала сом – забудз упрекосциц, помогнї другим итд. Нарисовала сом и русалку, єй птички и други русалки и однєсла рисунок на чаривне древо. Вона го однєсла и положела до своєй кнїжки. Любела бим ознова участвовац у такей авантури, а заш, мило ми же русалка нашла свойо птички – щира була Ана, школярка другей класи, єдна зоз 17 чуварох доброти хтори участвовали у тей нєзвичайней, чаривней авантури, дзекуюци хторей научели же чаривносц започина и отримує ше зоз добрима дїлами.
