Концом октобра 1944. року, Нови Сад, як и други войводянски места, од фашистичней и квинслишкей власци, ошлєбодзовало Народноошлєбодительне войско Югославиї (НОВЮ) зоз меншу помоцу Червеней армиї. Студенти були ядро одпору фашистичней окупациї и домашнїх квинслинґох, под час окупациї Другей шветовей войни на териториї дакедишнєй Кральовини Югославиї.
Концом октобра 2025. року, гражданє ше орґанизую за протест у Новим Садзе, з нагоди означованя рока одкеди 16 особи настрадали як пошлїдок фашисоидней партиї на власци котра окупирала державу Сербию, од котрей ше жадаме ошлєбодзиц. Ядро тих пририхтованьох, демонстрацийох и акцийох у предходним року тиж студенти.
Студенти котри були ядро пременкох Народношлєбодительного руху (НОР), 1941. року, припадали теди забранєней комунистичней партиї Югославиї (КПЮ).
Студентска популация котра ядро єднорочней побуни процив фашисоидного режиму, припада шицким универзитетом у Сербиї, котрих фашисоидна власц жада загашиц. Забранїц? Вшелїяк, любели би то зробиц.
Студенти у Войводини и Сербиї котри родзени початком 21. вику, мушели напущиц студиї пре одпор окупациї держави од фашисоидней партиї. Остaтнї рок полиция их гарештовала, била, грожела зоз силованьом (Запаметали зме мено Марка Кричка, криминалца у полицийскей униформи), пляскала, скубала за власи, нєправду бешедовали о нїх. Ґурали их до пиньвицох, автомобилох. Ґажели их зоз автами, ламали косци. И нє одустали. И далєй ноша шмелосц, и далєй су на улїцох. и вони после ошлєбодзеня буду ношиц свойо мена и презвиска зоз пиху, як и їх предходнїки, буду ношиц даяки любови и радосци, ноша орден заслуги за даванє надїї тому народу.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”