Найвекшу часц роботного одношеня, Звонко препровадзел у ЯКП „Водовод”, а источасно обрабял жем и кармел буяци. Активни є у церковним живоце валала, а тиж и у културним, бо люби руску шпиванку, музику и традицию.
Кед чловек крочи до обисца Звонка Югаса (69), пензионера зоз Бачинцох, обачи якушик цихосц и єден нови ритем живота яки ше и швечи пензионером. Звонко и його супруга Биляна дзечнє нас привитали у своїм доме, та помали и почала приповедка о прешлих часох и животней часци хтора остала у прешлосци.
На початку розгварки Звонко гвари же закончел штредню транспортно- будовательну школу у Осиєку и после законченя школи почал робиц у тедишнїм будовательним подприємстве „Ґрадитель” у Шидзе.
– У „Ґрадителю” сом бул руководитель за роботи асфалтованя драгох. И нє лєм то, алє и за роботи на вибудови водоводу и канализациї. Були то роки кед ше вельо будовало и укладало до, як ше то гвари, комуналней инфраструктури. У тедишнїм чаше ше формовало и явне комуналне подприємство „Стандард”. Теди директор бул Владимир Торма, вон ме поволал и я прешол до того подприємства и бул сом референт будовательних и водоводних роботох – памета Звонко Югас.
И у тедишнїх часох ше часто реорґанизовало подприємства, та формовани „Водовод” як самостойне подприємство. Звонко прешол робиц до нового подприємства и бул руководитель дистрибуциї и приключованя гражданох и фирмох на водоводну мрежу. То були и часи кед ше вельо робело, бо ше обисца и фирми приключовали на водоводну мрежу по чим ше, як ше теди гуторело, видзело же рошнє „животни стандард”.
Наш собешеднїк на тих роботох бул анґажовани по 1994. рок кед у рамикох подприємства пошол робиц до Технїчней служби у „Водоводу” до такволаней Ґураюцей (потисней) станїци у Кузмину, а станїца була потребна же би ше воду лєгчейше дистрибуовало до фрушкогорских валалох. Звонко робел у зменох по 12 годзини, а 24 годзини бул шлєбодни. На тей роботи остал по пензионованє 2018. року.
Фамелийни живот
Звонко ше 30. авґуста 1980. року оженєл зоз Биляну Ґачич зоз Бачинцох. Дзивка Татяна ше им народзела 1981. року и нєшка жиє у Новим Садзе, а син Иґор ше народзел 1984 року. Вон остал у обисцу з родичами у Бачинцох и тиж заняти є у „Водоводу”.
Югасову фамелию шицки у Бачинцох познаю як вредну, бо Звонков оцец, бачи Андрий, бул познати польопривредни продукователь. Одходзело ше аж и до Винковцох предавац на пияц.
– Економски, то були барз добри часи, кед наприклад зоз двох прикочох парадичох, хтори ше предало, могло купиц шеячку. Дас 1980. року зме почаки кармиц буяци, перше зме на карменю мали по 15 буяци, а познєйше и по 30 фалати. Коло нїх було досц роботи, алє ше и заробело. Кед оцец бул у полней животней моци, а я робел у подприємстве, вец сом му помагал. После сом превжал цале старанє и роботу коло жеми и буяцох. З власнима средствами вибудовани хлїв, а буяци сом кармел по одход до пензиї 2018. року – гвари Звонко.
Югасово кармели и швинї за предай и за свойо потреби, було по штири прашачки, а обрабяло ше коло 60 гольти жеми. Найвецей ше садзело кукурицу, жито и сою, и дакус слунечнїк. Бачинци познати и по винїцох, та и Звонко гвари же ма пол гольта винїци, коло 200 чокоти, столну сорту гамбурґ, а дакус и сорти за вино хторе тиж продукує, бо як гвари, яки би то бул Кирбай за Лукача кед би нє було доброго вина и добрей палєнки. Ма посадзено и коло 40 стебла кайси и 20 стебла бишалми.
Шицко пробовал, тераз ше одпочива
Звонко ше, и попри велїх роботох, вишколєл и за инструктора воженя. Бул активни инструктор у авто-школи „Желєни сиґнал” у Шидзе од 1990. по 1998. рок. Пре здравствени причини зохабел тоту роботу.
Звонко люби руску шпиванку, музику и традицию. Зоз супругу ходзел на руски бали, а активно ше уключел и до шпивацкей ґрупи КПД „Дюра Киш” до Шиду. Нє було му чежко ходзиц на проби до Шиду и на наступи. Алє пре здравствени причини и то мушел обкеровац.
Нєшка пензионерски днї препровадзує углавним у одпочивку, вєдно зоз супругу Биляну, и цеши ше у своїх унукох од дзивки Татяни, Андрейом (13) и Альошом (10). Од шицкого, найважнєйше же би обидвоїх здравє послужело и же би крашнє препровадзовали мирни пензионерски днї, бо ше у живоце вельо наробели.
Нє мож без духовного живота
Звонко поряднє ходзи до церкви. Дакеди у Бачинцох було вельо вецей вирних, а тераз ше значно зменшало число жительох, та и Руснацох.
– Бул сом 10 роки предсидатель Церковного одбору. Було то у периодзе чежким за парохию и парохиянох, бо зме нє мали стаємного пароха. Приходзели нам паноцове Михайло Режак, Михайло Малацко, Йозеф Селин, як и Славомир Ґалик. Зоз нїма зме ше радзели и вєдно робели же бизме отримали парохию – гвари Звонко Югас.
