О мешац после Видовдана, цошка ше ми видзи же, за розлику од жеми Сербиї, за державу Сербию ствари нє иду у добрим напряме.
Власц нагнала факултети, як и школи пред тим, же би привидно функционовали. Привидно, прето же онлайн преподаваня и преподаваня на факултету нє мож поровнац; нєт дебати, нє мож ше питац, нєт диялоґу, нєт нїч лєм сухе „тото вам тото, гевто вам гевто”. Як даяка рутинска робота хтора од вас вимага лєм минимум интелекту и добру рутину. Алє за власц у жеми Сербиї то нормализация настави.
А як зме дошли по тоту „нормализацию”? Га, так же власц, перше, вдерела по професорских кишенкох: зменшала им число плацених годзинох за науково-виглєдовацку роботу зоз 20 на 5, а звекшала наставни годзини. То значи же професоре 87,5 проценти плаци доставаю за преподаваня, а 12,5 за науково-виглєдовацку роботу. А понеже нєт настави, нєт анї плаци, гвари власц. Паралелно, по Закону о високим образованю держава ма обовязку плациц материялни трошки факултетох, цо значи струю, воду, отримованє и так далєй. Цо власц дума о тим закону голєм по 20. юлий кеди тот текст писани и як го почитує видно по тим же дзепоєдни факултети уж достали опомнуце пред утуженє, а на беоґрадским хемийним би могла буц виключена вода пре нєплацени рахунок.
Е, тераз вас модлїм же бисце направели павзу и дакус о тим роздумали. Роздумайце яка то власц, хтора же би остала на власци, лєбо уж хто зна яки їх мотив, порихтана жертвовац факултет. И то нє єден. Яка то власц и кельо єй бриґа за людзох и будучносц держави кед є у станю пре гоч яки интерес жертвовац знанє, образованє, науку, проґрес, диялоґ, идею, културу и шицко друге цо Универзитет представя? Нїґда ме нїхто нїяк нє прешвечи же то власц хтора ше стара за народ и будучносц держави. По моїм то власц хтора ше стара лєм о себе и за себе, яґод даяки вирус хтори може знїщиц домашнього лєм же би обстал.
Бул єден филозоф у старей Греческей хтори гварел, парафразуєм, же кед Атина останє без ципеларох то нє таке страшне, гражданє Атини буду боси и то так, алє кед Атина останє без учительох, вец нє будзе анї Атини. Е, то лекция хтору власц у Сербиї прескочела, нє розумела, лєбо єй нє бриґа, а хтора би каждей власци нєпреривно требала буц на розуме, кед же єй наисце бриґа за людзох и державу.