2. ЮЛИЙ – На нєшкайши дзень основане Руске народне просвитне дружтво.
1919 – У Новим Садзе у Велькей шветочней сали городского Маґистрату отримани перши народни собор Руснацох з Бачки, Сриму и Славониї, на хторим основане Руске народне просвитне дружтво, перша руска национална орґанизация, з чим Руснаци достали свою першу културно-просвитну орґанизацию. На сновательней схадзки принєшена резолуция з хтору ше РНПД опредзелює за бешедни язик бачванско-сримских Руснацох, як язик на хторим ше будзе розвивац култура, просвита, образованє, литература, информованє и други обласци.
1932 – Народзел ше новинар, поета, прозни писатель, гумориста и ґлумец аматер Микола Скубан (Коцур, 2. юлий 1932 – Руски Керестур, 3. септембер 1993). Основну школу закончел у Коцуре, а Нїзшу мишану ґимназию з руским наставним язиком, з малу матуру, и пияту класу ґимназиї закончел у Руским Керестуре. Школованє предлужел у Вербаше, а вец и у Новим Садзе. Цали свой роботни вик Микола Скубан робел як новинар, перше у Рускей редакциї Радио Нового Саду (1950–1953), а потим у Редакциї новинох „Руске слово” у Руским Керестуре. Бул писатель и литературни прекладач зоз вецей язикох на руски язик. Скубан бул єден з найталантованших наших ґлумцох-аматерох, од 1948. по 1993. рок одбавел 45 улоги а на руски язик преложел 30 театрални фалати. Преложел 19 учебнїки за потреби наших основних и стреднєй школи, видал шейсц самостойни кнїжки прози и поезиї, преложел осем кнїжки прози на руски язик и єдну на сербски. Заступени є у вецей антолоґийох. Умар 3. септембра 1993. року, поховани є на теметове у Руским Керестуре.
1959 – Народзел ше поета, прозаиста, литературни критичар и педаґоґ Владимир Ґарянски Осиєк, Горватска, 2. юлий 1959 – Прешов, Словацка 3. юлий 1996). Основну и стредню хемийно-технїчно-технолоґийну школу закончел у Вербаше. У Новим Садзе перше студирал на Польопривредним факултету, а вец на Катедри за руски язик и литературу, дзе и дипломовал 1987. року, а маґистерску роботу одбранєл 1991. року. Од 1988. до 1992. року робел як асистент за руску литературу Филозофского факултета у Новим Садзе. Од 1992. року Ґарянски робел як фахови асистент за южнославянски язики и литератури на Катедри за словацки язик и литературу, а потим на Катедри за славистику Филозофского факултета у Прешове. Писал на руским и сербским язику и обявел шейсц кнїжки поезиї. Поезия му прекладана на словацки, македонски, румунски, мадярски и українски язик. За кнїжку на сербским язику Сеча достал награду за найлєпшу кнїжку рока у Едициї „Стражилово” за 1989. рок. Заступени є у трох антолоґийох рускей поезиї, як и у даскелїх зборнїкох югославянскей поезиї. Ношитель є награди часописа Шветлосц – Микола М. Кочиш за 1995. рок. Завод за културу войводянских Руснацох розписує Конкурс за публикованє мастер лєбо маґистерских роботох од окремней значносци за руску заєднїцу у Едициї иновацийох Владимир Ґарянски. Умар у Прешове 3. юлия 1996. року.