У нашим дружтве ище вше ше нє так часто меня професию, окреме кед слово о жени, мацери и супруги, мац и супруга, котра длуго робела у обласци економиї. Вона свойо школованє, односно мастер студиї, закончела на Педаґоґийним факултету. Ниа, цо Тамару Штранґарову зоз Руского Керестура мотивовало же би пременєла свою професию.
Тамара народзена у Чижмаровей фамелиї и того року наполнї 46 роки. Донєдавна була дипломовани економиста, а у марцу закончела мастер студиї на Педаґоґийним факултету у Зомборе, на студийней програми Мастер учитель на тему „Учебнїк природи и дружтва – аспект змистох зоз корпуса дружтвених наукох”.
– Кед сом була мала, вчас сом почала оставац сама дома, таки були животни обставини. Теди нє було средства комуникациї як нєшка, на телевизиї нє було вельо програми, нє було интернету, та сом ше бавела на школи зоз своїма бабками. Учителька ми теди була найвекши авторитет, учела ме Амалия Провчи, а у штвартей класи и Наталия Зазуляк – здогадує ше Тамара.
Медзитим, пришол час за животне опредзелєнє, а то були початки дзеведзешатих рокох. З оглядом на тото же ше єй шестра уж школовала у Суботици, Тамара ришела остац при родичох. Їх мац була економистка, алє часто „ношела” роботу дому, вше цошка писала, та Тамара надумала же ше и вона упише до Економскей школи у Кули. Любела рахунководство, предмет о познаваню роби, як и зоз чого ше ю продукує, а то єй барз помогло, бо у єдним периодзе робела у тапетара котри вивожел свойо продукти до других жемох.
Потим як закончела штредню школу, уписала ше на Економски факултет, а после дипломованя почала робиц у Польопривредним комбинату „Перши май”.
– Там ми було барз крашнє. Робела сом у комерциялним сектору, дзе сом мала барз вельку потримовку колеґиньох и колеґох покойного оца. Водзели ме вшадзи зоз собу, на фарму, на поля, на рибняк, вожели ме на чамцу… Наисце сом им подзековна за шицко – гвари задовольно Тамара. Медзитим, кед пришла приватизация 2011. року, административни центер на Новим шоре бул заварти, та зме ше преселєли до Хладзальнї и кед пришло нове руководство, почали нам пожнїц плаци, та сом була сом примушена жиц без нєй цали рок. Теди сом закончела и курс за кнїжководителя, волонтирала сом же бим научела роботу. Кед сом була дома, чувствовала сом ше нєхасновито и мойо видзенє економиї ше пременєло – гвари Тамара.
После того искуства зоз роботи у економским сектору, Тамара оформела свойо становиско же ше шицко у економиї обраца коло капиталу, а то нє єй смисел живота. Потримує розвой малих самостойних продуковательох, и дума же вони помагаю цалей заєднїци. Поента же би чловек робел тото цо люби, же би ше чувствовал хасновито и же би з дзеку ходзел на роботу. Кед є сам свой ґазда, уклада и до себе, и до своєй роботи.
Пременка занїманя барз вельке виволанє, алє Тамара ше од виволаньох нє бої. Указала ше єй нагода, после роботи у приватней фирми, же би почала робиц у школи. У Зомборе ше уписала на напрям мастер учитель на Педаґоґийним факултету на Катедри за дружтвени науки.
– Була то велька жертва, алє я ше научела орґанизовац, лєм „настрадал” мой дружтвени и социялни живот. Вельку потимовку ми давали супруг и дзивче. Ставала сом на два рано, до шейсцох сом учела, док ше мойо нє побудзели, а вец сом одходзела на роботу. После роботи сом знова була студент. У медзичаше сом кончела и шицко цо требало по обисцу – памета Тамара и додава же кед пошла на факултет, шицки думали же є професорка.
Початок роботи у просвити
Тамара перше робела у специялним оддзелєню керестурскей школи, дас два мешаци, а потим прешла до предлуженого пребуваня, дзе и тераз роби. Меняла учительки котри були на хорованю и видзела же дзеци нє барз любя предмет природа и дружтво, та почала роздумовац прецо то так. Нєодлуга одлучела и же єй то будзе тема мастер роботи.
Мастер робота єй була вязана за анализу учебнїкох за предмет природа и дружтво. Вона анализовала аж 22 учебнїки, 98 наставни єдинки з предмета швет коло нас (перша и друга класа) и природа и дружтво (треца и штварта класа).
– Мушим повесц же сом мала барз вельку потримовку моїх колеґиньох и колеґох у школи, котри ми зоз своїма совитами барз помогли, набавели ми материял за мастер роботу, тримала сом семинарску роботу пред колеґинями котри ме унапрямовали, кажду критику сом дзечнє прилапйовала и барз сом им подзековна на тим – закончує Тамара.
По єй словох, учебнїк треба же би бул так написани же би ше з нього нє учело лєм механїчно, односно напамят, алє же би школяр дакус и роздумал прецо то так. Мал би буц и мотивацийни, же кед би го школяр отворел – уж ту треба же би почала комуникация. Найчежша материя у штвартей класи, та сом ше праве на тото фокусовала.
У нєшкайши час просвита як кед би була покус занєдзбана, гоч улога школи и воспитна, и образовна. Нєшка велї патра на пенєж, а, по Тамаровим думаню, пенєжу у просвити нєт вельо. Вона дума же важне робиц тото цо любиш.
– Я мам свою мисию, барз любим виволаня, та ше плануєм уписац на педаґоґийно-психолоґийно методично компетенцийну (ППМ) програму. То додатне усовершованє, з котрим будзем мац вельо вецей знаня з педаґоґиї и психолоґиї, и достанєм уверенє же сом надбудовала тоти предмети на основних студийох – бешедує о своїх планох Тамара.
