6. ЯНУАР – На нєшкайши дзень народзени Штефан Гудак и Юлиян Надь.
1931 – Народзени Штефан Гудак (Миклошевци, 6. януар 1931 – Петроварадин, 22. фебруар 2015), учитель, писатель, новинар, публициста, роботнїк у култури и театре. По законченей основней школи, нїзшу ґимназию з малу матуру закончел у Руским Керестуре, а учительску школу у Осиєку. Робел як учитель у Босни и Герцеґовини, у месце Києво, потим як директор школи у месце Трново и у Петровцох, а 1969. року ше з фамелию преселєл до Нового Саду и робел як редактор културней рубрики у Рускей редакциї Радио Нового Саду, одкаль 1991. року пошол до пензиї. Бул єден з найплоднєйших сотруднїкох у наших руских периодичних виданьох: „Шветлосц”, Народни календар, „Литературне слово” , „Нова думка”, „Думки з Дунаю”, у хторих му обявени велї приповедки, драми, прикази, критики и рецензиї. Бул и член Дружтва писательох Войводини. Як коавтор, вєдно з Михайлом Ковачом видал гумористични роман „Гриц Бандурик”, а самостойно видал: збирку приповедкох, роман „Шлїдом голуба по нєбе”, 8 драмски твори, з хторих велї и виведзени на сцени, два моноґрафиї, а до друку пририхтал и позберани твори Осифа Костелника и даскельо антолоґийни збирки. И сам бул заступени у вецей антолоґийох прози, писал и за старших и за дзеци, а остатня кнїжка – позберани писнї „Зайда за мирни сон” (2013) обявена му у виданю НВУ „Руске слово”.
1957 – Народзени Юлиян Надь, (Руски Керестур, 6. януар 1957 – Руски Керестур, 26. април 1989), новинар и писатель. Юлиян Надь робел як новинар у тижньових новинох „Руске слово”, робел и у часопису „Шветлосц” и ушорйовал Литературни додаток у новинох „Руске слово”. Писал и обявйовал у „Пионирскей заградки”, потим у „Руским слове”, у „Шветлосци” и Народних календарох, а паралелно писал и обявйовал и по сербски и македонски. Заступени є у Антолоґи Штефана Гудака „Крижни драги”, хтору видало „Руске слово” 1990. року. Исти видаватель му обявел и два окремни кнїжки – „Польове страшидло” (1985) и посмертне виданє його позбераней прози „Валалски венцар” (1994). Настрадал у Руским Керестуре, 26. априла 1989. року у транспортним нєщесцу.