Даєдни за ньго гуторя же є новосадски добродушни джин, даєдни же є розмазани мацеров син, алє то и крайносци як го людзе доживюю. Хто го позна як Деяна Чиряковича зна же ма добру душу и же є вше порихтани помогнуц, а гевти други цо го познаю як Бошкича зоз познатей телевизийней сериї „Державна робота” думаю же є наисце таки и у реалним живоце.
Вочи Националному швету Руснацох и його означованю у наших подручних канцеларийох и Централней преслави у Новим Орахове, роздумуєме о наших предкох и о тим як ше интеґровали на тих просторох. Нєшка зме уж свой на своїм, а гваря людзе же озда кажде у тей держави позна даєдного Руснака. Знаю о нас як вредних, чесних и образованих людзох. Нєраз зме чули и у телевизийней сериї „Державна робота” же ше у бешеди спомина, медзи другима националнима заєднїцами, и Руснацох. О тим кельо зме препознатлїви, алє и о других интересантних темох, бешедовали зме зоз Деяном Чиряковичом котри толкує улогу Бошкича у сериї.
– З оглядом на тото же зме шицки троме ґлумци одросли у мултинационалних штредкох, барз нам интересантне тото же ше припаднїкох других националних заєднїцох вше почитовало. Нє ридко ше случовало же обични чловек, попри свойого мацеринского язика, зна, лєбо голєм розуми, и мадярски, словацки, або руски язик. То нам вше було важне визначиц у сериї. Моя прабаба жила на дакедишнєй старей Детелинари и паметам же знала бешедовац и по мадярски и по словацки, и то теди було цалком нормалне. И сам сом у основней школи учел мадярски як язик дружтвеного штредку. Тото ми барз важне, бо думам же треба пестовац мир и приятельство медзи людзми – приповеда Деян.
Иншак, народзени є у Новим Садзе, закончел Музичну академию у Беоґрадзе, а любов ґу джезу реализовал през гранє на буґнох зоз свою музичну ґрупу Tripcycle. Вше кед ма шлєбодного часу, збера ше на Фрушку гору, лєбо на даяки други бреги, дзе ужива у природи.
Емисия „Державна робота” тирва уж тринац роки. Кед ше порахує же до рока виду коло 250 епизоди, вец ясне же у реализациї участвує векша екипа. Як дознаваме од Деяна, сценарио за емисиї пише вєдно зоз другима двома ґлумцами – Димитрийом Баньцом и Николом Шкоричом, а ту анґажовани и Младен Урдаревич и Милош Милакович.
– Велї людзе думаю же кажде з нас пише текст лєм за свою улогу. Алє наша робота, у ствари, випатра так же ше шицки зидземе и кажде принєше тото цо ма. Дахто уж списал цалу епизоду, дахто лєм єдну часц, а дахто придзе зоз идею котру у процесу роботи вєдно розробиме. Як, наприклад, у епизоди кед ше спомина Ярослав котри ше увредзел кед Бошкич за ньго гварел же є Руснак, а вон, нїби, Словак. Тота епизода була наисце инспирована зоз правдиву ситуацию, а ми ю вихасновали так же зме бешедовали о тим прецо ше шицко людзе чувствую уквилєно – толкує вон.
Знїманє каждей епизоди ше одвива у студию, алє по принципу театра. Ґлумци уча текст и рухи, и знїмаю епизоду у цалє. Кажду епизоду знїмаю два раз, а потим виберу тото цо лєпше поробене. Праве прето єст аж пейц камери пре котри мож достац филмски упечаток, а режисер познєйше у монтажи шицко запакує же би патраче як конєчни резултат достали интересантну емисию.
Театрални представи
Екипа емисиї „Державна робота” направела и викрок у своєй длугорочней роботи. За собу уж маю штири театрални представи, за котри тиж сами писали сценарий.
– Тото искуство на бини нєвироятне, бо зме нєпрофесийни ґлумци. Ту и рахуєм же сом у живоце найвецей напредовал, бо сом у себе пребил якушик гранїцу. Пред першу премиєру сом мал барз вельку трему и думал сом же сом ю нє годзен превозисц. Алє одношенє зоз публику наисце було єдинствене и цошка цалком нове за мнє, бо кед ши у студию, нє маш тото чувство. По реакциї публики точно можеш видзиц цо добре написане, цо и другим шмишне, а нє лєм тебе. На даєдних виводзеньох нас публика тельо понєсла же зме на бини остали вецей як два годзини. Аж тераз розумим прецо ґлумци нє можу жиц без наступох пред публику – заключує Деян.
Пририхтованя за представи були наисце професийни – анґажовали режисера Петра Йовановича, майстра шветла и шицко друге цо потребне, учели сценски рух, а представи бавели у нашей жеми, алє и у Норвежскей, Канади, Нємецкей и у других местох. Путованя и упознаваня зоз людзми зоз тих просторох у далєким швеце Деян видзи як вельку предносц тей роботи. Нажаль, од ковиду та надалєй, пре рижни причини, дакус ше престало виводзиц представу, алє ше Деян наздава же нєодлуга ознова кроча на сцену.
Писанє
Пре пририхтованє емисиї, а познєйше ше указало и представи, Деян писанє похопел барз озбильно, та себе у будучносци и видзи як писателя. Нєдавно закончел и мастер за креатора серийох, а менторе му були Драґан Бєлоґрлич и Вук Ршумович, та у тей хвильки пише ище два сериї. Написал и єдну нову театралну представу, котра ма буц одбавена у блїзкей будучносци.
– Попри тим, почал сом писац и сериял кратких скечох, 21 ґрам, котри доживюєм барз особнє и то цошка цо будзе лєм мойо. То мой особни проєкт пре котри лєбо препаднєм, а будзем знац же сом препаднул пре самого себе, а нє пре дакого другого, алє ми барз потребне реализовац го – закончує розгварку Деян Чирякович.
Гуманитарни анґажман
У явносци ше уж нєраз случовало же ше орґанизовано помага у рижних гуманитарних акцийох, до котрих часто уключени и явни особи. Так и екипа емисиї „Державна робота” нє одбива поволанки и вше ше дзечнє уключує до таких акцийох.
– То єдна од стварох до котрих явна особа муши буц уключена. То єдноставно муши так буц. Нє чежко ми видвоїц дакус часу, бо я то розумим як свою обовязку. Самому себе сом гварел же нїґда нє одбиєм поволанку з гуманитарним характером, гоч того дакеди єст барз вельо, алє у нас ше вше назбера вельо средства цо ми дава надїю же маме якушик емпатию и же ище вше сцеме помогнуц єдни другим – оптимистично гвари Деян.