Културни живот у Новим Орахове почал такой по присельованю, вєшенї 1946. року. Учителє, окрем того же учели дзеци читац и раховац, мушели рихтац програми и старац ше о култури у месце. Накадзи пришли до Нового Орахова, млади ше почали дружиц у новим валалє. Живот бул барз чежки, требало ше знайсц, заробиц, обезпечиц основне, а попри шицким, удало ше им пестовац свой язик и културу.
Осемдзешат роки длугоки период у живоце єдного валала, а за заєднїцу то ище вецей: ланєц кореньох, судьби и попреплєтани людски приповедки. У Новим Орахове руска заєднїца жиє вєдно зоз другима националносцами у валалє уж осем децениї у мире и медзисобним почитованю. Тоти осемдзешат роки нє бешедую лєм о отримованю рускей заєднїци у тим валалє, алє и о факту же руски жителє пренашли свой дом.
Дня, 13. мая 1946. року 360 руски фамелиї населєни до Нового Орахова. На початку їх живот нє бул лєгки, алє зоз витирвалосцу, схопносцу и циху моцу руского народа пошвидко постали видлїви. Робели на полю, у мигельох, школох и установох и зоз свою каждодньову роботу постали хасновити, вредни члени валалскей заєднїци.
Їх присуство збогацело живот валала – нє лєм зоз свою роботу, алє и зоз своїма традициями, язиком, културу и людским становиском. У прешлих деценийох зоз тей заєднїци ше виродзели вельо визначни людзе руского походзеня – дохторе, науковци, интелектуалци хтори зоз своїм знаньом и роботу пренєсли мено Руснацох надалєко. Спортисти, уметнїки, хтори зоз своїма дїлами, музику, малюнками дорушели шерца людзох и указали же богати нукашнї швет лєжи у тей заєднїци.
Алє, тото цо можебуц найважнєйше же Руснаци у Новим Орахове жию у гармониї з другима народами. У каждодньовим живоце нєт места за дзелєня – заєднїцки швета, заєднїцки радосци и жалї формовали валал до заєднїцтва.
Дзеци рошню вєдно, старши маю заєднїцки памятки, и людзе можу раховац єдни на других. Тот соживот нє гласни и нє розкошни – и то твори же би бул правдиви и сочувствительни. Робели вше, а и тераз чуваю свою релиґию и културу. Знаю же кед ше нє буду тримац вєдно, та тота гарсцочка людзох нєстанє, и после даскельо ґенерацийох годни зме у будучносци бешедовац о нациї хтора церпела и нєстала. Алє през историю указали нательо вельо добри приклади єдинства же ше од того нє мушиме бац.
Руски народ ма отворене шерцо, порихтани є помогнуц и почитовац других. Їх прешлосц, терашньосц и будучносц барз попреплєтани зоз судьбу валалу. Нове Орахово нє мож задумац без Руснацох.
Тоти осемдзешат роки то нє лєм историйни податки, алє су и живи доказ же розлични нациї и култури можу жиц вєдно, збогацуюци єдна другу. Заєднїца Нове Орахово прави приклад за тото.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.