Швет о нас будзе знац тельо кельо му оможлївиме же би знал, кед шицко цо зме писали о себе и своєй роботи, о виволаньох у живоце нашей заєднїци и тото цо зме творели у литератури, науки и других обласцох диґитализуєме и положиме на рижни шветово мрежи.
У точки 9. Акцийного плану у рамикох Националней стратеґиї Руснацох, хтору принєсол Национални совит рускей националней меншини 22. децембра 2012. року, утвердзене опредзелєнє же найпознєйше у чаше дванац мешацох од приношеня Стратеґиї Национални совит принєше програму диґитализациї виданьох на руским язику…
Тота програма би ше, як пише у точки 14. Опредзелєньох тей истей Националней стратеґиї, мала у даскельо наступних рокох поступнє реализовац.
Понеже, як цо познате, анї тот, анї даскельо шлїдуюци Национални совити нє поробели нїч на витворйованю Националней стратеґиї, та анї нє принєшена Програма диґитализациї виданьох по руски спрам хторей би ше у рамикох орґанизацийох и институцийох у нашей заєднїци, на єдинствени и сучасни способ, робела обсяжна и одвичательна робота диґитализациї того цо зме як заєднїца записали як информациї о себе и о своїм живоце, лєбо як наша литературна творчосц у прешлих, тераз уж вецей як 100 рокох. Зоз тоту роботу би шицко цо написане, на даскельо клики, постало доступне нєшкайшим ґенерацийом, школяром, студентом, историчаром, та и другим любопитлївим людзом зоз нашей лєбо зоз гоч хторей заєднїци на швеце.
През єдинствену програму, нашо рижни видавателє (НВУ „Руске слово”, Завод за културу войводянских Руснацох, Катедра за руски язик, Дружтво за руски язик, литературу и културу, Руска матка…), очиглядно свидоми нєзаобиходней потреби же би свойо стари и нови виданя диґитализовали и на тот способ оможлївели же би вони були доступни шицким, у прешлим чаше робели по системи кому як ше видзи и хто як зна. Як резултат такей роботи маме стан у хторим скоро кажда орґанизация ма свой способ диґитализациї, та аж и розлични способи у истей орґанизациї од периода до периода – озда як ше меняли людзе так ше менял и способ диґитализациї. Так зме пришли до ситуациї же вельо того цо диґитализоване, прето же роботу окончовали нєобучени людзе и пре роботу зоз застаренима програмскима ришенями, лєм скениране, без можлївосцох преглєдованя по рижних основох, копираня итд. И то вецей як нїч, алє то нє тото цо треба же би було и цо нєшка робя орґанизовани заєднїци и сучасни швет.
У нєдавно обявеним Зборнїку роботох Дружтва за руски язик литературу и културу „Studia ruthenica” число 31. наш познати новинар и интелектуалєц Гавриїл Колєсар зоз Канади, у своєй статї под насловом „Змоцнїц усиловносци на диґитализациї друкованого нашлїдства”, подробно анализовал стан у диґитализациї виданьох по наших орґанизацийох и институцийох, характеристики тих роботох, як и слабосци и нєдостатки там дзе вони постоя. И нєдосц упутеним до тей роботи ясне же Колєсар мушел уложиц вельки труд же би дошол до резултатох дотерашнєй роботи на диґитализациї и же би арґументовано и одвичательно могол указац на тото цо би и як добре було робиц надалєй.
Национални совит у Колєсаровей роботи ма добру фахову подлогу за порушованє активносцох же би ше прейґ догваркох у Националним совиту, после того у Заводу за културу, зишли одвичательни представителє наших орґанизацийох и институцийох и фахови людзе хтори робя роботи на диґитализациї и же би тота робота у рускей заєднїци достала орґанизовани карактер и постала континуална. Подрозумює ше же треба же би ше окончовала на найсучаснєйши способ и на общи хасен шицких.
Єдно сиґурне, пише Колєсар, нє може о нас швет знац кед од нього пре власне нєпохопйованє, нєзнанє и нєзнаходзенє „криєме”, так повесц, шицки релевантни податки о себе. Прето, робме на тим же би швет цо скорей и цо вецей дознал о нас и нєшка, и наютре, и у будучносци, же би знал и док нєстанєме як кельо-тельо релевантна дружтвена заєднїца.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.