Перши протест польопривреднїкох на тот завод бул 11. фебруара, у валалє Мрчаєвци при Чачку, кед нєзадовольни продукователє млєка зоз Шумадиї и Поморавя, символично, опрез Городскей управи у Кралєве розсипали млєко, а потим векшу часц млєка задармо подзелєли гражданом. Свой глас парасти дзвигли, насампредз, пре нєзадовольство зоз одкупну цену млєка, та и прето же нєт хто одкупиц млєко, и же анї таке тунє, нїкому є нє потребне. Нєзадовольни анї парасти зоз других секторох. Протести ше нєодлуга преширели и на други краї Сербиї, а того тижня почали протести и по Войводини.
Польопривреднїки каждого року протестую, проблеми им оставаю, чи єдни исти, чи ше єдни риши, а настаню нови… Єдно сиґурне, гоч пременки у аґрарней политики наявйовани, меняю ше способи субвенционованя, и прилапює ше рижни олєгчуюци обставини, а з другого боку, ознова нови бриґи наставаю, або ше стари ище баржей преглїбюю.
Кед спатриме потримовку з Министерства, вона ту, алє гет менша як потримовка на котру можу раховац польопривреднїки у ЕУ, або гоч лєм у сушедних жемох. Мож повесц и же з рока на рок потримовка иншака, часто пременлїва. Польопривреднїкови ше часто меня правила бавискох по котрих ма бавиц. Так, раз треба рахунки за правданє потрошеного репроматериялу, прешлого року парасти придавали рахунки за купене нашенє, того року уж, випатра, нє буду. Потим пред даскельома роками кед парасти после протестох достали векши субвенциї, сиґурно же нє подумовали же цена зарна спаднє на поли… Досц повесц же у остатнїх дзешец рокох на чолє Министерства польопривреди були пейц розлични особи.
Ресорни министер ше у тижню за нами вецей раз стретнул з представителями здруженьох польопривреднїкох. Тих дньох ше ма применїц защитну таксу за сири, а за млєко у праху є уж уведзена, обецана и ознака „100 % зоз Сербиї”…
Польопривреднїки катеґорични же на розгварки з министром нє пойду док ше нє будзе знац нарис плану за сполнєнє їх вимогох, а з Министерства виявене же вони зоз своїма поцагами указали же їх одлуки, хтори принєшени после схадзки з польопривреднїками, дали конкретни резултати хтори директно уплївую на статкарство и млєкарство, односно на стабилносц аґрарного сектору.
Нєпорозуменє польопривреднїкох и Министерства вельке. З Министерства наявюю системски мири и диялоґ, а польопривредни продукователє вимагаю конкретни термини и ясни ґаранциї же ше сполнї и обецани мири, и шицки други їх вимоги.
Протести нє лєм борба за динар по литри млєка, по глави статку, по гектару жеми, алє борба за предвидлїву аґрарну политику дзекуци чому би польопривреда мала стабилну продукцию, а валал и параст голєм яку-таку будучносц.