Кеди сце остатнїраз зоз даским мали здраву, нормалну, арґументовану розгварку? Дебату у хторей ше нє похасновало слова як „ма, дай”, „мудрому досц”, „шицки знаме же…” и подобне. Ещи важнєйше, кеди сце мали останю розгварку у хторей сце дацо научели, хтора вас зацикавела же бисце дацо пречитали, виглєдали, научели дацо о теми о хторей сце думали же шицко знаце. Лєбо, директно, кеди сце останїраз наисце слухали собешеднїка, лєбо собешеднїцу и розумели цо вам гутори без гевтого „алє”.
Нє питам ше то пре стан у нашим дружтве у хторим диялоґ скоро же вецей анї нє постої, то дацо цо у велькей мири нормализоване и звонка, нє окремни зме. Питам ше прето же, окрем зоз даскельо блїзкима людзми, яґод кед бим нє мог водзиц нормални розгварки хтори нє змаганє, алє рационални диялоґ и то ми страшне.
Розумим же дружтвени мрежи и їх алґоритми пременєли нашу слику о реалносци, на мрежох зме окружени зоз людзми хтори дзеля нашо становиска и кед дацо вискочи зоз того шаблону, то гроженє за нашу заварту, безпечну систему становискох и сумньох. Розумим и еґо, и цали тот „трип” зоз „автентични я”, и наймудрейши сом, и цо ше я мам меняц, алє „майка му стара”, то нательо мушело постац доминантне? Поларизує нас кажда тема и место же бизме ишли напредок, ми стаґнираме, знанє нам стаґнира, идеї, цале дружтво так стої и круци ше нєпреривно у истих ринґишпилох.
Знам же тот текст нє може пременїц дружтво, алє якош ше наздавам же дакущичко може пременїц приступ ґу дебатом голєм при єдней особи хтора чита тот текст. Же голєм тота єдна особа хтора нє сцела меняц становиско, бо „зна же ма право” подума, „чекай, гайде вислухам цо ми собешеднїк гутори, нє поента ми же бим репликовал, алє же бим бешедовал, тота особа наспрам мнє ма даяке искуство, знанє, нє бориме ше на живот и шмерц, формулуєм арґументовани одвит и одвитуєм рационално, а нє емотивно…”
Знам, звучим наївно, алє гайде голєм попробуйме, нє мушиме ше складац, нє мушиме мац право, алє гайде голєм же бизме пробовали розумиц цо други бок ма повесц, та аж кед ше прешвечиме же розумиме, вец зложме и виповедзме одвит. Нїч нас нє кошта, а вельо значи, а можеме и дацо научиц и голєм кущик оправиц тот швет у хторим жиєме.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.