Народни посланїк котри на скупштинским зашеданю, на котрим розправяне о Косову, патрел знїмок на порноґрафским сайту виволал числени осуди и екскомуникацию з партиї, алє и порозуменє, як глаша дзепоєдни коментари – народни посланїки указую часто oпитни морални гарактер. Цали случай достал анализу на порталу Пещаник (pescanik.net) автора Деяна Илича, з боку морала, точнєйше – о моралисаню цо самей Скупштини, цо осилєней явносци.
Та так читай тот случай у котрим ше нагло вируцує посланїк пре патренє порноґрафиї, док ше масовни забойнїк и койяки злодїйства велїчаю, нагода ше здогаднуц одкаль морал и прецо секс нєморални, док забиванє моралне. Судзаци по Народней скупштини Сербиї, гоч нє лєм у нєй, алє вообще по швеце, секс єден нєморални ужас, а забиванє людзох якишик морал, у ствари свята длужносц. Прето шицки маю войско и оружиє.
Най ше розумиме – порноґрафию нє тримам за вираз людскей сексуалносци, алє за вираз капиталистичного способу продукциї. Порноґрафия индустрия як и индустрия шампонох або автомобилох. Або ище блїжей зоз прировнаньом – иста як индустрия фляшовей води. Так як цо у капитализму вода ресурс котри припада малому числу людзох, котри тоту воду наплацую шицким другим людзом, так исто у капитализме и людска сексуалносц, задовольство, жридло приходу. Задовольство ше муши наплациц, як цо ше го наплацує кед ше ужива у уметносци.
Кеди зме пристали же сексуалне задовольство, место же бизме го мали, же би було шведоченє, у ствари – воаєрска дїялносц (а нє участвованє, цо случай индустриї котра продукує гевто цо воламе порноґрафия)? Фройд би повед – пристали зме же бизме достали еґзистенциялну сиґурносц од заєднїци у котрей жиєме. И тото мало смисла на швитаню нашого зявйованя як файта на планети, и вшелїяк, цале рано (най го так опишем) нашого иснованя на планети. Одкладанє сексуалного задовольства мало смисла потамаль покля грожела опасносц же нас поє лєв, або крокодил, або кажди предатор моцнєйши и швидши од нас.
Алє од часу кед зме овладали зоз силами природи, и вшелїяк до хвильки Фройдових одкрицох и одкрицох Вилхелма Райха о нашей сексуалносци, нєт потреби тельо падац до нєсвидомосци, прето же зме сексуални єства и же нам основни порив (як и шицким живим єством) – Ерос.
Од хвильки кед мож знац же наша сексуална енерґия, место до уживаня у животу, запрагана до рабовскей роботи стваряня нєпотребних стварох (Фройд, „Нєлагодносц у културиˮ), же наш морал уфундаментовани на чувствох вини пре сексуалну жажду (а нє пре богох або бога) – чому нас учи и Фройд, и Вилхелм Райх и цала Франкфуртска филозофска школа (єст уж тому сто роки), було би добре тото розумиц.
Так як нєправедно твердзиц же вода планети його и же нам ю вон предава, або же лєси, пажици тей планети його, и же нам винаймює квартелї (направени з материялу тей планети и пренєшеного знаня ище з вавилонских будовалїщох) под кирию, (як и шицко друге цо нам спаднє на розум), так нєправедно же би дахто наш животни сексуални порив з меном Ерос, наш нукашнї порив, сам живот – претворел до рабскей роботи. А вец, як потїху за рабску роботу – предава нам патренє порноґрафиї. Наисце.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.