„Придзце шицки вирни, поклоньме ше святому Христовому Воскресеню, бо прейґ хреста пришла радосц цалому швету” (Гимна Воскресней Утринї).
После велькопосного покайнїцкого часу, кед зме модлєли од милосердного Господа духа чистоти, покорносци, сцерпезлївосци и любови, настал святи и вельки Дзень – „швето над шветами и торжество шицких торжествох”.
Нєшка Христос воскрес, надвладал шмерц и отворел нам драгу до вичного живота.
У тих пасхалних дньох Церква нас поволує до духовней радосци: „Нєбо най ше достойно вешелї, жем най ше радує, най слави цали швет видими и нєвидими, бо Христос воскрес – радосц вична”.
Тота вистка жридло нашей радосци, бо нас утвердзує у прешвеченю же правда победзує нєправду, добро – зло, а живот – шмерц.
Тота радосц оживйовала виру перших християнох. Вона давала силу апостолом шмело наказовац Евангелиє, мученїком же би остали вирни аж и у церпеньох. Вира була надихнуце велїм же би пошвецели свой живот Богу.
Тота духовна радосц поволана провадзиц и нас у каждодньовим живоце. Вона нас змоцнює у почежкосцох, бо воскреснути Христос твердзи: „Я з вами през шицки днї до конца швета” (Мт. 28,20).
Зоз своїм воскресеньом Господ надвладал грих и шмерц и отворел нам дзвери Нєбесного Царства. Вон обчекує же и ми отвориме пред Нїм дзвери нашого шерца.
Надвладуюци грих у себе и жиюци по християнски, ми поставаме учашнїки його побиди и шведкове воскресеня у швеце.
Воскресенє Христово то централна подїя историї спашеня. Апостол Павло пише: „А кед Христос нє воскреснул, вец даремне нашо наказованє, даремна и ваша вира” (І Кор. 15,14).
Церква уж вецей як два тисячи роки жиє зоз тоту вистку и жада ю подзелїц зоз кажду людску особу. Постаньме ношителє пасхалного шветла и надїї, орудиє мира и шведкове любови.
У тим чаше, кед зоз застараносцу патриме на подїї у швеце, поволанка на радосц може випатрац нєпроста.
Та и у таких обставинох унапрямуйме свой попатрунок на воскреснутого Христа, котри „полюбел своїх до конца (Йо.13,1) и зоз свою любову надвладал зло”.
Паметайме слова Святого Писма: „Наздавай ше на Бога зоз цалим своїм шерцом… На шицких твоїх драгох думай на ньго, вон вировна твойо драги” (Прип. 3,5-6).
Христос воскрес при каменю, при гробе, и при стражи. Так исто и нєшка його шветло победзує цмоту.
Шветло Воскресеня котре зашвицело пред два тисячи роками, предлужує ошвицовац и нашу драгу.
Примце щири винчованки з нагоди швета Пасхи Христовей!
Най тота радосц наполнює нашо шерца и спонукує нас ношиц потримовку тим хтори коло нас, особлїво тим котрим то найбаржей потребне.
Най любов котру Христос указал на хресту постанє смисел и драгоказ нашого живота.
Благодать Господа нашого Исуса Христа и любов Бога Оца и причастиє Святого Духа най будзе зоз шицкима вами!
ХРИСТОС ВОСКРЕС! – ВОИСТИНУ ВОСКРЕС!