Нє думам за себе же сом даяки политични аналитичар, алє заш лєм, кед слово о политики, думам же знам поздавац два и два. И кед то зробим у вязи зоз виберанками у Заєчару и Косєричу, даскельо ствари вискакую як цалком лоґични заключеня.
За початок, дармо вам шицко кед кампаню водзице у беоґрадским кругу двойки и у голу Скупштини Сербиї, а нє медзи людзми. Студенти то похопели и кельо ґод ми дакеди було нєясне як зоз шейтаньом, кифлочками и журками мож пременїц власц, тот метод очиглядно дава ефекти. Тот хто памета дзеведзешати роки зна же и тедишня опозиция нє мала ровноправни третман у медийох, лєм же вони пре то нє йойчали, алє глєдали и нашли ришенє. Исте и тераз. Кед нє маш медиї, идз ґу людзом и толкуй им, кед треба єден на єдного, алє и єден по єден и, ниа, громада. Може то дахто волац економски рост, пумпованє, нови фабрики, лєбо динстoванє, алє то шицко кампаня хтору робице же би дахто за вас гласал. Єдноставно, мушице буц присутни, войсц до каждого дому як дахто и дацо цо дава надїю. Тото водзи ґу масовносци.
Може ше дакому пачиц лєбо нє, алє прешвеченя, система вредносцох, политика хтору водзели лєбо водза Милошевич, Шешель, Вучич, а у одредзеней мири и Тадич и Коштуница, маю одредзену потримовку. Нє важне мено особи хтора пропаґує тоту политику, алє сама идея хтору ше пропаґує и вона ма гомоґену, релативно стабилну и дисциплиновану потримовку. Особнє думам же нїч нє мож пременїц през ноц и же ше треба фокусовац на абстинентох и им дац мотив же би вишли на виберанки. И Косєрич и Заєчар указали же масовносц дава резултат, а хто нє вери най ше здогаднє дзеведзешатих: нє страцел Милошевич прето же страцел гласи, алє прето же на виберанки вишло достаточне число людзох хтори гласали процив нього.
Треца ствар – єдинство опозициї. Студенти и тото указали як ше роби, им нє важне чи дахто вери до Бога чи нє, нє бешедую о тим чи Сербия треба же би вошла до ЕУ чи до БРИКС-у, єдина ствар хтора их интересує то идея о правдивим дружтве и вира же тоту идею мож витвориц. И ту маме лекцию зоз дзеведзешатих, алє опозиция, випатра, слаби школяр. У Косєричу научели лекцию, вишли на єдней лїстини и розлика у гласох медзи нїма и власцу минимална. У Заєчару нє мож повесц же научели, та и резултат бул слабши. О других варошох и републичним уровню волїм нє починац, алє очиглядне же муша бавиц на референдумску опцию, лєбо-лєбо.
То досц за побиду опозициї? Очиглядно же нє, и того и власц свидома, алє вшелїяк же добра лекция. Кельо опозиция з тей лекциї научела, видно будзе на шлїдуюцих виберанкох.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.