Уж дас рок ме корци трансформация студентского руху зоз гражданского до националного руху. И исто тельо ше ламем чи писац о тим, чи нє, бо кед є написане вец єдноставно, постава становиско, думанє и за мнє особно правда. А правда, кед слово о студентох, болї.
Елем, почало то и скорей подакус, алє постало очиглядне 28. юния прешлого року. Студенти орґанизовали ещи єден сход, алє датум нє бул случайни; Видовдан за вельку часц Сербох ма митске значенє. Чом то так и цо я думам о Видовдану, косовским миту и так далєй цалком нє важне, важне же то постал символ, же студенти праве тот датум вибрали за сход и же там бешеди першираз озбильно скруцели зоз „руки вам кирвави” на „Косово шерцо Србиї”. После того бул ещи єден сход зоз косовску тематику, алє ше тема 1. новембра и 13. януара того року знова, накратко, врацела на сущносц. Накратко, понеже нови вельки сход бул 27. януара, датум познати и як Савиндан, а тема була образованє. Нє можем тримац язик за зубами и нє видзим яке доприношенє святого Сави образованю у поровнаню зоз Доситейом Обрадовичом, алє младеж преценєла же теди треба приповедац о образованю. После того знова було даскельо сходи, медзи хторима Славия 23. мая, алє пар днї пред тим сходом обявени и студентски Меморандум о Косову и Метохиї.
Шицки тоти ствари дакус по дакус ме одбивали од студентох, нє у смислу исти су як и напредняки, алє у смислу моєй особней идентификациї зоз идею, нє могол сом похопиц як зме од корупциї сцигли по Косово. Почали ми „валяц Дїда Шнїжнїка”, а я барз любим Дїда Шнїжнїка и нє було ми право, та сом им пробовал найсц оправданє. Знам, то нє здраве и нє треба то робиц и так далєй, алє айде, дзеци су, треба их похопиц. И перше цо ми пришло на розум то же муша кокетовац зоз косовским митом кед сцу прецагнуц напреднякох на свой бок. Тоти цо процив власци єдноставно су процив, нє треба их прешвечовац, алє за тото кус на мажочки вам треба прецагнуц людзох хторим Косово важнєйше од институцийох. Жалосне, алє є так. Нормално же ми на розум спадла и Служба и затупеносц народу и полно ншого, алє нїч зоз того нє меня факт же векшинска Сербия и далєй вери до косовского миту и же напреднякох нє може победзиц Саша Янкович лєбо Жарко Корач, алє лєм даяки Коштуница 2.0. И, на жаль, нє думам же ше то пременї пошвидко.
Становиска висловени у тим тексту виключно авторово и нє вше одражую ушорйовацку политику новинох „Руске слово”.