Тота поларизация у дружтве хтора з медийного и политичного простору пренєшена на каждодньови живот шицких нас нє од вчера, лєм чувствуєм як рошнє и як ше шири. Шицкого ше нагромадзело за тоти роки и дошло по ґаґор. Анї тому ше нє чудуєм, лєм поцерпам же раз даґдзе випучи, розруца и прашнє…
Пред даскельома днями у Новим Садзе у дворе ОШ „Соня Маринкович” у исти час, гоч так нє було заплановане, отримани сход и контра сход „родичох”, єдних хтори и далєй були за нє отримованє настави, и других хтори сцели же би школяре ходзели до школи. И попри тим же то остатнї мешаци єден з числених сходох и протестох опрез новосадских школох, тот обезпечовал числени кордон полицайох же би медзи нєистодумнїками нє пришло до инцидентох. Ситуация була напарта и нацагнута.
У Беоґрадзе того истого дня студенти и гражданє протестовали на вецей локацийох у городзе, а наймасовнєйши и найоштрейши бул опрез будинку Ґенералштабу хтори после бомбардованя ище у Другей шветовей войни, а вец и пред 26 роками, преглашени за памятнїк култури. На рочнїцу початку бомбардованя 24. марца, студенти, гражданє и фаховци протестовали, нєзадовольни з одлуку власци же ше будинку одняло статус културного добра и же будзе власносц єдного странского инвеститора хтори ма намиру там вибудовац готел. Явносц пре тото барз була огорчена, з лярму и галайком виражовали свойо нєзадовольство процив актуалного режиму хтори нє дзба за културне и архитектонске нашлїдство, гоч будинок єден зоз символох у городзе и опомнуце же би здогадло на злодїйства новшого часу. Уставни суд ма одлучиц цо далєй, алє по шицким судзаци, присутни на протесту институцийом нє верели. Пришли на протест и познати, єдна ґлумица виявела же таку цмоту на тото дружтво яку нацагла терашня власц, нє памета.
У Чачку ше у тот час протестовало пре насилство, гражданє нє веря полициї и тужительству…
Пред даскельома днями зоз Стредней школи „Исидора Секулич” у класи дзе и моя младша дзивка, родичом послате же би ше онлайн вияшнєли чи су за тото же би ше дзеци врацело до школи, чи нє. Два трецини гласали за другу опцию рахуюци же тому ище нє час. И ту почало. Два днї з ноцу лєтали поруки медзи родичами, а вец почали увредзованя и нєпочитованя ґрупи актерох хторим думаня спроцивени. Класни старшина вишол з ґрупи, а за нїм и велї хтори нє мали моци анї жаданє читац епски преписки медзи тима цо потримую власц и гевтима хтори процив нєй. Шицко одложене до дальшого.
Кед после упису на факултет старша дзивка пошла першираз до Студенского дому дзе ю уж чекала будуца цимерка, нє раховала на тото же ше єй уж у другим виреченю после упознаваня тота иста цимерка опита „Ей, за Вучича ши, чи нє, то ми важне знац”.
Тота поларизация у дружтве хтора з медийного и политичного простору пренєшена на каждодньови живот шицких нас нє одтераз, лєм чувствуєм як рошнє и як ше шири. Шицкого ше нагромадзело за тоти роки и дошло по ґаґор. Анї тому ше нє чудуєм, лєм поцерпам же раз даґдзе випучи, розруца и прашнє…
Нє можем повесц же ми цала тота ситуация новосц, нє од вчера зме. Уж сом мала досц роки, як и нєшка моя дзивка, кед 90-их нїч нє було важне лєм чи ши на тим, або на гевтим боку. Була гражданска война. Вец ше власци зменьовали, єдни одходзели, други приходзели, даєдни у мире, даєдни нє. Алє пошли, и шицко прешло. Мир нє потирвал длуго. Тензиї, нєпорозуменя и прициски кажди дзень вше векши.
Розум якош наклада же єдине ришенє висц з тей кризи – арґументована розправа хтора би змирела напарти боки през конструктивни диялоґ. Шведкове зме як ствари стоя. А нє стоя нїяк. Тот диялоґ, кед же го вообще будзе, буду мушиц причекац и ми, и вони.