…(дзешка у улїчки, на импровизованей бини на протесту)
Волам ше Александра Деянович и професорка сом руского язика на Оддзелєню за русинистику на Филозофским факултету. А тото сом найкратше. Найдлужей сом жива. Народзена у Вербаше, у городзе хтори волали „шпайз Югославиї” пре паштету, олєй, цукер, муку и кекси хтори сциговали зоз вербаских польох. Тераз поля вецей нє нашо, анї фабрики, на роботних местох странци. Наша депония з єдного боку, кафилерия з другого боку, наша траґедия же нам през город чече 6 километери найзаґадзеншого водоцеку у Европи, а индустрия остала шмердзиц, тровиц.
Дзецко сом чесних роботнїкох. Мац мала 41 рок роботного стажу, а оцови остатнї даскельо одняла приватизация медийох, як и велїм чийо фирми лєм єдного дня замкли. Я роками робела як новинарка, алє и як келнерка и роботнїца у кухнї. По 32. рок мала сом досц роки роботи, а стажу анї пол. И кельо нас єст таких? Кельо од вас робя у страху, на одредзено, а кельо пред законом и социялних службох урядово анї нє робице? Кельо роботи виша на цверенки лєм прето же ше у тей жеми нєсиґурносци и страху єдино сиґурно може манипуловац зоз роботнїком и еґзистенцию?
Була сом и школяр, перше у основней школи, а остатнїраз у Ґимназиї „Жарко Зренянин” у Вербаше, гевтей медзи найстаршима. Тоти ме школи научели учиц ше. На факултету сом научела же прецо то важне. И тераз знам же чловек хтори дума и учи ше найвекши процивнїк того режиму.
Тиж сом и бувша новинарка РТВ-а. Седем роки сом була дописователька зоз Вербасу, за менєй од минималцу, у своїм авту на терену, рано и вечар, соботу и нєдзелю, на дочасовим контракту, алє то нє найгорше. Єдного дня опитали ше ми же хто ми гварел пойсц знїмац протест нєзадовольних гражданох и прецо. Други дзень волали же би ми поведли же нє идзем знїмац протест воспитачкох, бо ше нє будзе емитовац. А вец ми гварели же сом нє шмела повесц же так моцно падал каменєц же побил шицко цо парасти зашали и посадзели, прето же то значело же держава нє мала систему же би защицела зоз процивкаменцовима ракетами. И вец похопиш же на покраїнским явним медийним сервису нє шмеш вецей повесц анї же падал диждж.
Шицко тото вам познате, бо ище горше жиєце, можебуц. Тото цо нє познате прецо зме дошлєбодзели же би нам о тим одлучовали гевти хтори нє знаю цо значи анї змена од осем, а нє дзешец або дванац годзини и гевти хтори нїґда нє почувствовали одвичательносц кед дацо нє зробя, кед дацо подло поробя, або кед дахто страда пре їх роботу.
На Филозофским факултету двойо людзе одпущени пре даєдних членох Сенату хтори глєдали тайне гласанє там дзе явно вигварене слово основа и нє гварели нїч, препущели другим най поведза и так предали свой глас як нєопредзелєни, нєутрални, стримани. О тим чи свой глас сцихшаме же би гласнєйши бул їх, мушиме думац на дзень виберанкох. Вони пробую, а нашо чи им дошлєбодзиме.