Лидия Барна, родом зоз Руского Керестура, за остатнї дзешец роки робела у трох
державох, пременєла числени роботи,
самостойно научела даскельо язики, а тераз роби у познатим ресторану „Корнер”,
у Сентандреї. Починаюци од роботи
пораячки, сцигла по место кухарки хтора нєшка рихта єдзенє и за визначних спортистох, шпивачох, ґлумцох, та и политичарох…
Пред тим як цо пошла до иножемства, Лидия даскельо роки робела у познатей фабрики обуї „Аска” у Кули. Медзитим, кед ше подприємство почало гашиц, а плаци постали нєпорядни, одлучела щесце поглєдац звонка Сербиї. Було то пред кус вецей як дзешец роками, 2015. року, кед зоз пайташку нове роботне место одлучели поглєдац у Словацкей.
Понеже нє мала право достац роботну визу, Лидия до Словацкей могла пойсц робиц лєм на три мешаци, после хторих ше тиж на три мешаци мушела врациц до Сербиї. Праве прето за три роки пременєла числени роботни места. Перша робота єй була у автоиндустриї, дзе склапала часци зоз пластики и за авта и за телевизори, потим у фабрики сендвичох, фабрики микрочипох, китайскей фабрики „PlayStation”, як и у продукциї мудрих годзинох хтори провадза здравствени стан хаснователя.
– Кед сом зоз пайташку одлучела пойсц робиц до Словацкей, анї вона анї я нє мали роботне искуство хторе ше глєдало, алє нас цешело тото же будземе розумиц словацки язик. Можем повесц же ми найлєпше було робиц у фабрики дзе зме правели мудри годзинки, а тиж и у єдней китайскей фабрики дзе зме правели познати бависка „PlayStation”. Ту сом досц напредовала. Доказала сом ше як вредни роботнїк хтори ше може ровнац и зоз шефами, та ме вец премесцели робиц як прекладатель Виєтнамцом, Сербом, Румуном… Дзекуюци тому же словацки язик подобни нашому рускому, могла сом досц швидко напредовац – приповеда наша собешеднїца о своїх початкох у иножемстве, наглашуюци же ше у каждей держави трудзела „полапац” язик же би себе олєгчала роботу, цо ше познєйше указало як мудра тактика.
После трох рокох у Словацкей, пришло нове понукнуце – робота у готелу „Леонардо” зоз штирома гвиздочками, у Бечу. И там почала од найнїзшого ступня роботох – пораєня, та робота дзе ше райбе потребне за готел, а лєм после двох-трох тижньох напредовала на место декоратера дезертох. Окреме памета свойого шефа Турка хтори єй вельо помогнул.
– Барз бул сцерпезлїви чловек и професийни у каждим смислу, сцел помогнуц. Вельо сом од нього научела, нє лєм як ше рихта дезерти, алє сом досц научела и турски и нємецки язик, гоч зме найвецей бешедовали по анґлийски. Нажаль, анї вони странским державяном нє предлужовали роботни визи, та сом после трох мешацох мушела напущиц и тото роботне место, гоч було прекрасне искуство – здогадує ше Лидия.
Одход до Мадярскей – важна животна одлука
Накадзи Лидиї вицекла роботна виза, врацела ше до Сербиї, алє нє занавше, понеже нєодлуга достала понукнуце робиц у єдним познатим мадярско-сербским ресторану „Корнер” у Сентандреї, у Мадярскей. Та гоч єй Мадярска нїґда нє була на списку державох у хторих би любела жиц и робиц, насампредз пре язик хтори єй, як гвари, вше випатрал як пребарз компликовани, заш лєм понукнуце одлучела прилапиц. На концу ше указало же єй то була єдна од найвзажнєйших одлукох у живоце.
– Кажди початок чежки, окреме кед нє маш досц искуства, кед ше мушиш доказовац… И ту сом ознова почала од найнїзшого ступня – пораєнє ресторану, тоалетох, отримованє хижох, понеже у рамикох ресторану єст и ноцованя. Паметам, перши рок сом лєм „скенирала” цо робя у кухнї, цо ше як рихта, алє и кажде мадярске слово сом себе записовала… Но, о рок ме помали почали уводзиц и до роботи у кухнї. Рушела сом од декорованя єдзеня, вец сом рихтала шалати, потим аранжирала єдла, учела вариц, рихтац месо, печиц…, a тераз робим шицко – през ошмих приповеда Лидия. А тото „шицко” окреме интересантне, кед ше ма у оглядзе же Лидия нїґда нє ходзела до школи за кухарох. По фаху є тарґовец-складзискар, а по тото же нєшка роби як кухарка, пришла виключно дзекуюци своєй роботи, ученю, упартосци…
Понеже ше з Мадярскей Лидия нє мушела врацац до Сербиї на кажди три мешаци, як по теди, тераз могла озбильнєйше напредовац. Ґазда, задовольни зоз єй роботну етику, предлужовал єй роботну визу перше на рок, а потим вше длужей. Як гвари, мала щесца, понеже до ресторану глєдали роботнїка зоз Сербиї, з оглядом на тото же и власнїк ма сербске походзенє, та на мению ресторана праве мадярско-сербски традицийни єдла.
Вигосцела числени познати особи
Наша собешеднїца Сентандрею, дзе жиє и роби, описує як барз красни и мирни варощик, зоз узкима улїцами, богату природу, численима музеями, ґалериями и церквами, а познати є и по тим же ше концом 17. вику до ньго населєли 8.000 сербски фамелиї сцекаюци од османскей сили. Понеже варощик туристичне место хторе рочнє нащиви и до милион туристох, до ресторану „Корнер”, а хтори ше находзи коло самого Дунаю, приходза госци зоз рижних часцох швета. Медзи нїма єст вельо Китайцох, а Лидия окреме памета їх симпатични звикнуца за столом. Но, їх госци нє лєм звичайни туристи, алє и познати особи зоз швета политики, спорта, филма и музики.
– Китайцох єст барз вельо. Вони ту оставаю и по мешац. Кед приду до нас, до ресторану, понаручую шицко цо єст на мению, и вец то дзеля медзи собу кельо их єст. Прави су ґурманє – з ошмихом приповеда Лидия и предлужує:
– У нашим ресторану ше знїмала єдна мадярска серия „Пепе”, комедия, та зме упознали мадярских ґлумцох, а мала сом нагоду упознац и числених сербских познатих шпивачох, спортистох, ґлумцох хтори ту часто госци… Тиж, госцовали и политичаре Виктор Орбан и предсидатель Турскей, Ердоґан зоз свою супругу, а свойочасово у ресторану бул госц и познати режисер Стивен Спилберґ. Даскельо раз ше и сцени голивудских филмох знїмали нєдалєко од ресторану, та сом мала нагоду, на филмским сету, здалєка
видзиц и познатих ґлумцох Тома Круза и Джона Сину. Часто и рижни музични ґрупи зоз Китаю и Южней Кореї знїмаю музични споти по Будапешту, а хтора на двацец километри од Сентаднреї, та сом и их мала нагоду стретац. Раз, єден шпивач зоз Южней Кореї знїмал спот нєдалєко од ресторану. Було ми барз интересантне як звучал тот язик, та сом одлучела почац учиц и корейски. Интересантни язик, понеже є цалком иншаки и пачи ше ми. У тей хвильки бим ище нє могла комуниковац на нїм, алє будзе и то єдного дня… – гвари на концу Лидия, хторей, як припознава, роботни час од 9 по 22 годзин нє дава превельо простору пошвециц ше дачому иншому окрем роботи, алє и попри тим нашла часу научиц, голєм тото основне цо потребне за згварянє, на велїх язикох.
Но, гоч єй роботни час дакеди и по тринац-штернац годзини, Лидия заш лєм задовольна. Змесцена є у квартелю хтори єй плацени, а заробок, гвари, дас два раз, та и три раз векши як цо просекова плаца у Сербиї.
Понеже до Мадярскей пошла сама, без познатих, без роботного искуства, без знаня язика, нєшка кед патри на шицко, задовольна є зоз шицким. Можебуц праве прето єй приповедка и така инспиративна, бо Лидия на свою роботу нїґда нє патрела лєм як на задатки хтори треба одробиц. Кажди нови початок за ню бул нагода научиц дацо нове – нове ремесло, схопносц, язик… После телїх роботох и искуствох гвари же ше пренашла у погосцительстве, та затераз най так и останє… по даяки нови початок.