Тих дньох Керестур почал пахнуц на паприґу, помали почина оберачка тих наших надалєко познатих червених плодох за айвар. Гоч мож повесц же Руснаци нє тоти котрим айвар традиция, вон обовязна пожива автохтоному сербскому жительству у Войводини, и южнєйше. Руснаци, Керестурци тоти котри уж роками знаю як випродуковац найкрасшу паприґу, на вельких польох широкей Бачваньскей ровнїни.
После 13. манифестациї „Днї керестурскей паприґи” общи упечаток же паприґа, заш лєм, єдна з основних дїялносцох у валалє, алє тиж и же ше шицки тоти паприґаре обаваю чи су на правей драги, насампредз, пре одкупни цени и рижни почежкосци у продукциї.
Нажаль, уж даскельо роки манифестация преходзи без оглядних польох, без виходзеня на терен, а то тото цо обчекую госци-парасти. Домашнї паприґаре нє заинтересовани указац свойо поля, гваря же то обовязка, и вигварки рижни. Вироятно же ше у наступних рокох будзе мушиц анимировац и паприґарох, алє и спонзорох, же би були зацикавени представиц резултати своїх продуктох. Остатнї роки наисце нєт анї спонзорох за оглядни поля.
Други часци манифестациї прешли праве так як треба, зоз пиху вибрана найчежша паприґа, представели ше велї локални продукователє, наймладши предефиловали маскирани на тему паприґи, було и варени єдла у котлох котри пририхтовали познати валалски кухаре, а котри були розпредани пред урядовим отвераньом манифестациї на 17 г.
Поверхносци засадзени зоз паприґу наисце вельки, ридко хто садзи гольт, кажде голєм два-три, а велї и векши поверхносци. Нє нєзвичайне же єдна фамелия ма посадзене и дзешец гольти, а кед ше зложа браца, або шовґрове, та и даскельо раз вецей. Кед направиме огляднуце як то нєшка випестовац паприґу, шлєбодно мож повесц же цалком иншак и чежше як дакеди, бо ю треба каждодньово допатрац, вельо укладац, и нє шме ше направиц анї єдну гришку. Кажди рок приноши цошка нове, иншаке и нєпредвидзуюце, цо озбильно може загрожиц урожай. Попри тим, и добри урожай нє значи же мож заробиц так як дакеди, цену формує хтошка други, и терашнї 100 динари за першу класу наисце мало, а уж ше нагадує же друга класа будзе коштац менєй як прешлого року.
Но, здогаднїме ше же на концу прешлей сезони одкупна цена була 25 динари за червену и желєну паприґу котри паковани вєдно, а ґу тому же одкупйоваче вимагали и квалитет. Значи, паприґаре ю давали задармо, дзепоєдни гваря же ше им оберац по такей цени нє виплацело, медзитим, оберало ше, и то нє лєм у Керестуре. Кед ю паприґар прешлей єшенї дал задармо, одкупйовач себе штудира же чом паприґу плациц того року.